Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013

Γάμος: δέσμευση ή κοινή πορεία; (2)



Είμαστε σε μια ώριμη ηλικία…. Είμαστε κοινώς σε ηλικία γάμου…. Όπως θα έλεγαν οι παλιοί! Ήρθε η ώρα να διαλέξουμε το ταίρι μας! Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου με τον οποίο θα μπορούσαμε να περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας; Για τον καθένα μας, αναμφίβολα, είναι διαφορετικά! Γιατί απλά, δεν είμαστε όλοι ίδιοι!

Μέσα από την διαφορετικότητά μας όμως, όλοι μα όλοι ζητάμε κάποια πράγματα από το έτερον ήμισυ! Ποια είναι αυτά;

Κατανόηση. Με όλη τη σημασία της λέξης! Θέλω να σου μιλώ και να με καταλαβαίνεις! Να μιλάμε την ίδια γλώσσα! Όταν είμαι χάλια δεν θέλω ανάκριση…. Θέλω ένα χάδι. Ένα άγγιγμα ψυχής! Θέλω να αναγνωρίζεις τον αγώνα μου και που και που να ακούω ένα ¨ευχαριστώ¨ και ας μην είναι λεκτικό…. Ας είναι μια γλυκιά ματιά…. Μια αγκαλιά!

Σταθερότητα. Μέσα από το γάμο σαφέστατα ζητάμε κάτι μόνιμο… κάτι σταθερό! Αυτό που θα μας βοηθήσει να ανθίσουμε, να λειτουργήσουμε, να δημιουργήσουμε! Αυτό που θα μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς! Κάποιοι χαρακτήρισαν το γάμο ως λιμάνι! Όχι άδικα!

Αγάπη. Θέλουμε να μας αγαπάνε και να μας το δείχνουν! Μόνο έτσι νιώθουμε σημαντικοί! Γιατί για τον κόσμο είμαστε κάποιοι….. για τους δικούς μας ανθρώπους όμως, θέλουμε να είμαστε ο κόσμος όλος! Αποζητούμε την αγάπη γιατί έτσι νιώθουμε μοναδικοί, γιατί έτσι έχουμε κίνητρα για ζωή, αγώνα και δημιουργία!

Πίστη. Αν ο άνθρωπός μας δεν πιστεύει σε μας, τότε ποιος; Αν δεν υπάρχει πίστη, δεν υπάρχει αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση! Κάποιος πρέπει να είναι η αφετηρία μας… αυτός που θα μας σπρώχνει για να πάμε παρακάτω! Πίστη και από την ερωτική έννοια, γιατί χωρίς αυτήν δεν υπάρχει στέρεο έδαφος. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη!

Γαλήνη. Με τους καβγάδες δεν λύνονται τα προβλήματα! Αυτά λύνονται με διάλογο και κατανόηση. Καμία συμβίωση δεν είναι εύκολη! Όμως πρέπει να μπορούμε να βγάζουμε τα θετικά της διαφορετικότητάς μας. Δηλαδή  να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Η τεταμένη ατμόσφαιρα στο σπίτι δεν βοηθά κανέναν από τους δύο…. Αντίθετα μας πνίγει.

Σεβασμός. Είναι απαραίτητος για να συνυπάρξουν δύο άνθρωποι. Οι κατηγόριες, η κακόβουλη κριτική και η απαξίωση του συντρόφου μας, οδηγούν τη σχέση σε αδιέξοδο.

Επικοινωνία. Μέσα από αυτήν μαθαίνουμε τον άλλον. Η ήρεμη κουβέντα βοηθά στη χαλάρωση  μετά από μια δύσκολη μέρα. Η προσοχή στην ακρόαση δείχνει σεβασμό και αγάπη! Πρέπει να μάθουμε να ακούμε…. Αλλά να μην ακούνε μόνο τα αυτιά μα όλο το σώμα! Πρέπει να μάθουμε να μιλάμε! Γιατί μόνο έτσι θα μάθει ο άλλος τι θέλουμε τη δεδομένη στιγμή….. το πώς αισθανόμαστε, το τι έχουμε ανάγκη. Ο μέσος άνθρωπος δε φημίζεται για τις μαντικές του ικανότητες.

Κοινά ενδιαφέροντα. Αυτό είναι ένα μεγάλο πονεμένο θέμα! Πολλά από τα σημερινά ζευγάρια δεν επικοινωνούν γιατί απλά δεν έχουν να τίποτα να πουν. Όταν υπάρχουν όμως κοινά ενδιαφέροντα, η συζήτηση γίνεται ενδιαφέρουσα και όχι κουραστική. Ίσως να είναι συνώνυμο της επικοινωνίας ή η βάση για μια καλή επικοινωνία.

Κοινές δραστηριότητες. Θέλουμε να κάνουμε πράγματα μαζί! Να πάμε παρέα στο σουπερ μάρκετ, να κάνουμε μαζί τις δουλειές, μικρές βόλτες, να δούμε μια ταινία μαζί, ακόμα και να διαβάσουμε παρέα…. Έτσι, στον ίδιο καναπέ…. Τα σώματα να ακουμπάνε, ακόμα και αν ο νους βρίσκεται στην άλλη μεριά του κόσμου! Ίσως και αυτό να είναι μια μορφή επικοινωνίας. Έχουμε ανάγκη να νιώθουμε μέλη μιας ομάδας! Την ομάδα της οικογένειας και του γάμου! Η έννοια της συντροφικότητας. Ο σύντροφός μας… αυτός που όταν γυρίσουμε στο σπίτι θα μας κάνει με ένα βλέμμα του να ηρεμίσουμε…. Να ξεκουραστούμε.

Στήριξη. Ο γάμος δεν είναι μόνο για τα εύκολα! Η επιτυχία του θα φανεί στα δύσκολα…. Όταν το καράβι μας θα χτυπάει σαν καρυδότσουφλο στα βράχια της ζωής! Τότε αν ο σύντροφος φανεί κατώτερος των περιστάσεων…. Δεν θα είναι καλός καπετάνιος και το καράβι θα βυθιστεί……

Έχοντας όλα αυτά στο νου μας… ίσως κάποιοι να θελήσουν να προσθέσουν και άλλα, μπορούμε να διαλέξουμε τον άνθρωπο που θα πορευτούμε παρέα. Παραβλέποντας αισθήματα όπως είναι ο έρωτας. Γιατί αν παντρευτούμε μόνο με αυτόν το γνώμονα και δεν υπάρχουν όλα τα προηγούμενα το αποτέλεσμα είναι προδικασμένο. Ο έρωτας θα ξεθυμάνει με τα πρώτα προβλήματα… και τότε θα απογυμνωθούν οι πραγματικοί χαρακτήρες. Θα φύγουν τα ροζ γυαλιά και θα βρεθούμε μπροστά σε μια κατάσταση που δεν θα μας είναι αρεστή.

Γάμοι που έγιναν εξ ανάγκης, λόγω κάποιας απρόοπτης εγκυμοσύνης, κάποιοι από σφοδρό έρωτα…. Άλλοι λόγο ανωριμότητας σε μικρή ηλικία  και κάποιοι άλλοι λόγω του φόβου της μοναξιάς…. Οδηγήθηκαν γρήγορα σε αδιέξοδο.

Ένας γάμος οδηγείται στην επιτυχία μόνο όταν το εγώ καταφέρει να μετουσιωθεί στο εμείς! Όταν δεν υπάρχει εγωισμός παρά μόνο αγάπη! Όταν οι αποφάσεις  παίρνονται  κατόπιν συνεννόησης και με στόχο το καλό της ομάδας.

Αγάπη, ενδιαφέρον, κατανόηση, επικοινωνία είναι τα βασικά συστατικά για μια επιτυχημένη συμβίωση… το αλατοπίπερο θα έρθει στη συνέχεια……



Γάμος: δέσμευση ή κοινή πορεία; (1)



Μεγαλώσαμε με τη φιλοσοφία ότι ο γάμος είναι ο προορισμός του ανθρώπου…. « να παντρευτείς…. Να κάνεις οικογένεια! Να κάνεις παιδιά!». Από πιτσιρίκια, οι γυναίκες ονειρευόμασταν τον πρίγκιπα με το άσπρο άλογο και νυφικά με τρία μέτρα ουρά! Οι άντρες δε, έχοντας πρότυπο τους γονείς τους…. Ονειρεύονταν ένα σπίτι στο λιβάδι; Παιδιά να τρέχουν τριγύρω και όμορφες μυρωδιές να αναδύονται από την κουζίνα;

Δεν φρόντισαν όμως να μας πουν ότι ο γάμος δεν είναι ένα παιχνιδάκι…. Και σίγουρα οι πρωταγωνιστές, δηλαδή ο άντρας και η γυναίκα…. Δεν είναι ο Κεν και η Μπάρπυ! Και όσοι παντρευτήκαμε…. Δε ζήσαμε το ¨σπίτι στο λιβάδι¨ από την ομώνυμη ταινία – πρότυπο της ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής!

Δεν παρέλειψαν πάντως οι δικοί μας να μας ενημερώσουν ότι ο γάμος είναι ένας διαρκής συμβιβασμός! Μια συνεχής υποχώρηση…… ένα συνεχόμενο θάψιμο των ¨θέλω¨ μας! Αυτό θέλουμε και εμείς από το γάμο μας; Σίγουρα όχι!

Τι είναι ο γάμος τελικά; Είναι δέσμευση; Ή η κοινή πορεία δύο ανθρώπων;

Μια επιχείρηση. Αν το δούμε εντελώς ψυχρά….. δύο άνθρωποι ενώνουν τα κεφάλαιά τους…. Κάνουν μια επένδυση αγοράζοντας ένα σπίτι…. Δουλεύουν και οι δύο συνεισφέροντας στα κοινά έξοδα…. Και σαν δύο γνήσιοι εταίροι…. Κατηγορούν μονίμως ο ένας τον άλλον για σπατάλη και κακοδιαχείριση; Αν το δούμε μόνο από την οικονομική άποψη σε τι διαφέρει ο γάμος από μια εταιρεία;

Αν πιάσουμε το άλλο άκρο… αυτό του ρομαντισμού… θα πούμε ότι δύο άνθρωποι που αγαπιούνται τρελά και δεν μπορούν να ζήσουν ο ένας μακριά από τον άλλον…. αποφασίζουν να παντρευτούν και να μοιραστούν την ίδια στέγη…. Το ίδιο κρεβάτι…. Η πιο ρομαντική στιγμή….. η τελετή του γάμου ή η πρόταση; και μετά τι;

Τι γίνεται και στην πορεία  χαλάει το γλυκό; Ως ενήλικες γνωρίζουμε πολλά ζευγάρια παντρεμένα. Πόσα από αυτά είναι πραγματικά ευτυχισμένα; Πόσοι είναι στα πρόθυρα του διαζυγίου ή στα πρόθυρα νευρικής κρίσης; Πόσοι γνωστοί ή φίλοι μας, παραπονιούνται καθημερινά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στον έγγαμο βίο τους;

Τα ποσοστά των διαζυγίων, στις μέρες μας, αυξήθηκαν κατακόρυφα! Τι φταίει άραγε; Οι παλιότεροι υποστηρίζουν ότι για όλα φταίει η χειραφέτηση της γυναίκας! Η τελευταία από τότε που αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να βγει στην αγορά εργασίας, μοιράζεται ανάμεσα στην επαγγελματική, στη συζυγική και στην ζωή του γονέα. Επομένως κάποια πράγματα, αναπόφευκτα, μένουν μισά ή δεν στέφονται με απόλυτη επιτυχία! Έτσι δεν αναδύονται λαχταριστές μυρωδιές από την κουζίνα… και το σπίτι συχνά μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο! Μα και ο σύζυγος παραπονιέται ότι δεν απολαμβάνει τη δέουσα προσοχή! Δεν θα μιλήσω για τα παιδιά!

Κάποιοι άλλοι, πιστεύουν πως η οικονομική ανεξαρτησία της γυναίκας φταίει για την κατάρρευση του θεσμού του γάμου! Η γυναίκα από τη στιγμή που απέκτησε το δικό της πορτοφόλι, απέκτησε και περισσότερα δικαιώματα. Επιπροσθέτως, απαίτησε την ισότητα των δύο φύλων! Ίσως, στο πολύ βάθος, να υπάρχει και μια δόση αλήθειας σε αυτήν την πεποίθηση!

Οι γονείς μας έζησαν σε μια διαφορετική κοινωνία. Τότε υπήρχαν άλλου είδους προβλήματα. Η επιβίωση ήταν πρωταρχικό τους μέλημα! Είχαν λιγότερο άγχος γιατί όλοι, λίγο ή πολύ, βρίσκονταν στην ίδια οικονομική κατάσταση. Σήμερα, που το θέμα επιβίωσης για τους περισσότερους έχει λυθεί, τα προβλήματα αντί να μειωθούν, αυξήθηκαν! Το άγχος κατατρώει εμάς  και κατά συνέπεια τις  σχέσεις μας. Ο  σύγχρονος άνθρωπος, έχει επιδοθεί σε έναν ανελέητο αγώνα συλλογής υλικών αγαθών, ξεχνώντας ποια είναι η ουσία της ζωής!

Προσπάθησα να αναλύσω τις διάφορες απόψεις που άκουσα κατά καιρούς, από ανθρώπους διαφόρων ηλικιών και συνεπώς διαφορετικού τρόπου σκέψης. Θα ήθελα μέσα από αυτές τις σκέψεις να σας προβληματίσω λίγο…. Να αναρωτηθείτε και εσείς τι είναι αυτό που οδηγεί έναν έρωτα, ενδεχομένως, με πολύ πάθος…. Σε μια σχέση βαλτωμένη, ανιαρή στην καλύτερη των περιπτώσεων και στη χειρότερη…. Σε μια σχέση μίσους και οργής!

Κάπου διάβασα το εξής: « δεν έχω παράπονο από τη γυναίκα μου. Απλά κάπου στη διαδρομή, χάσαμε κάτι!»
Τι είναι αυτό το κάτι; Είναι ο έρωτας; Το πάθος; Η αγάπη; Η κατανόηση; Τι θεωρείτε εσείς ότι πρέπει να υπάρχει για να θεμελιωθεί ένας γάμος που θα προσφέρει ευτυχία, σταθερότητα, συντροφικότητα και στα δύο μέλη;

Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο λάθος σε έναν γάμο;

Η σχέση συνήθως βαλτώνει όταν την τρώει η ρουτίνα, πιστεύει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων! Είναι μόνο αυτό; Μήπως το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε είναι ότι θεωρούμε τον άνθρωπό μας δεδομένο; Ότι δεν κάνουμε την παραμικρή προσπάθεια να γίνουμε καλύτεροι; Να αρέσουμε έστω;

Μήπως το ρητό: « έδεσα το γάιδαρό μου» έχει μια βάση; Μήπως στην πορεία χάνουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό στη δίνη της καθημερινότητας; Παραίτηση;

Τι πρέπει να κάνουμε για να μην καταντήσει ο γάμος μας δέσμευση, αλλά η όμορφη κοινή πορεία ενός ζευγαριού; Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;  




Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012

Απιστία



Ναι, το είχες στο μυαλό σου ότι μπορεί και να έχει συμβεί… σε μια ακρούλα του μυαλού σου πάντα πίστευες ότι δεν μπορεί να είναι « άγιος»…. Ότι όλο και κάποια κουτσουκέλα σου έχει κάνει…. Μα…. Άλλο είναι να το υποψιάζεσαι και άλλο να σου έρχεται το κεραμίδι στο κεφάλι…. Με όνομα, διεύθυνση, ώρα και τοποθεσία…. Στοιχεία αδιάσειστα!!! Μπορεί να έχεις αποκομίσει και μια υπεύθυνη δήλωση…. Συνοδευόμενη από βαθιά συγνώμη….

Η απιστία είναι κάτι που πάντα πονάει…. Είτε είσαι με κάποιον λίγο καιρό, είτε έχεις μοιραστεί μια ζωή μαζί του…. Ακόμα χειρότερα όταν έχεις αποκτήσει και μια οικογένεια στο μεταξύ!

Και ενώ εσύ ζούσες στο μικρό σπίτι στο λιβάδι, και θεωρούσες ότι όλα πήγαιναν καλά στη ζωή σου…. Ότι είχες βρει τον άνθρωπό σου… ότι ήσουν γεμάτη από όλα και δεν είχες ανάγκη για να κοιτάξεις παραπέρα…. Όταν όλη σου τη ζωή θεωρούσες τιμή σου που δεν τον κεράτωσες στιγμή…. Που δεν το σκέφτηκες καν….. Η είδηση σκάει σαν βόμβα στην ψυχή σου και σε διαλύει!! Τα συναισθήματα ανάκατα…. Πρώτα ο θυμός…. Η επιθυμία να πληρώσεις με το ίδιο νόμισμα… μετά η απογοήτευση…. Η προδοσία…. Μετά τι;

Μετά έρχεται η παγωμάρα στο ζευγάρι…. Το γυαλί έχει ραγίσει, αν δεν έχει γίνει θρύψαλα!!! Αν το ζευγάρι είναι παντρεμένο με παιδιά… η ατμόσφαιρα στο σπίτι μυρίζει μπαρούτι…. Κάνει μια ψύχρα απίστευτη! Τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά….

Όταν τα αισθήματα αγάπης είναι ακόμα δυνατά ανάμεσα στο ζευγάρι, η κατάσταση είναι ακόμα πιο δύσκολη! Το να μάθεις ότι ο άνθρωπος που αγαπάς, προτίμησε κάποιον/ κάποια άλλη από εσένα σε καταρρακώνει! Η αυτοεκτίμησή σου έχει πιάσει πάτο! Νιώθεις ότι έχεις πάψει να είσαι άνθρωπος…. Γυναίκα ή άντρας…. Και ένα τεράστιο ΓΙΑΤΙ, ζωγραφίζεται στα χείλια σου… μαζί με:

-      Γιατί σε μένα; Μήπως δεν του τα πρόσφερα όλα; Μήπως δεν αφιερώθηκα σε αυτόν/ αυτήν και στην οικογένεια που φτιάξαμε; Που έκανα λάθος; Τι έχεις η άλλη παραπάνω από μένα; Ότι αλλαγές έκανα πάνω μου…. ποτέ δεν τις παρατηρούσε…. Εκείνην/ εκείνον όμως την επέλεξε για τη διαφορετικότητά της…. Γιατί; Τι πρέπει να κάνω; Να τα τινάξω όλα στον αέρα; Αξίζει; Να μπω στη διαδικασία να ξαναδιεκδικήσω; Υπάρχει λόγος; Θέλω; Θέλω πίσω κάποιον που με πρόδωσε;

Χιλιάδες σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό σου…. Στριφογυρνάς στο κρεβάτι και σκέφτεσαι… δεν το χωράει ο νους σου, η καρδιά σου! Κλαις, χτυπιέσαι… καταρρέεις…. Πνίγεσαι και μόνο που σε κοιτά! Θέλεις από τη μια να τα σβήσεις όλα και από την άλλη να τους φέρεις το τηγάνι στο κεφάλι!!

Ο θυμός και η αγανάκτηση, η δίψα της εκδίκησης και η απελπισία παίζουν πιγκ- πογκ στην ψυχολογία σου…. Η τελευταία μοιάζει με ασανσέρ! Τη μια σε πιάνει υστερία… σου μιλούν και τους διαολοστέλνεις… και την άλλη είσαι μέσα στη μαύρη λύπη!

Το τι θα κάνεις τελικά, εξαρτάται από το τι αισθάνεσαι για αυτόν το άνθρωπο, αλλά και από την σχέση που έχει ο άλλος με το τρίτο πρόσωπο! Αν ο άνθρωπός σου, έχει αποφασίσει να διαλύσει τη σχέση σας και να συνεχίσει τη ζωή του με το άλλο πρόσωπο… τότε δεν έχεις άλλη επιλογή, από το να δεχτείς την κατάσταση… να τραβήξεις ένα μεγάλο Χ και να προχωρήσεις μπροστά! Αν πάλι το στραβοπάτημα του άλλου είναι κάτι περιστασιακό…. Πάλι από εσένα εξαρτάται το πώς θα το χειριστείς! Όλα εξαρτώνται από το πόσο θέλεις να κρατήσεις κοντά σου… αυτόν που σε απάτησε!!!

Η χειρότερη στιγμή είναι…. Όταν θα ξανακάνει έρωτα το ζευγάρι…. Εσύ… θα αγκαλιάζεις τον άνθρωπό σου… και θα νιώθεις την ανάσα της άλλης…. Θα ζωγραφίζεται μπροστά σου η φανταστική εικόνα τους να κάνουν έρωτα…. Θα παγώσει όλο σου το σώμα…. Θα σε τρώει…. Ότι αυτό το κορμί που αγγίζεις… το έχει αγγίξει πριν λίγο κάποιος άλλος….. είναι μια φρίκη…. Και ο έρωτας συνήθως καταλήγει σε καβγά… κλάματα… και φτου και από την αρχή!

Η κατάσταση ενός ζευγαριού για να επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα, μετά από ένα τέτοιο περιστατικό… θα πρέπει να περάσει πολύς καιρός! Θέλει δύναμη, πείσμα και κουράγιο… και πολύ τσαγανό! Πρέπει να παραμερίσεις το εγώ σου… να κάνεις την αυτοκριτική σου…. Να μαζέψεις τα κομμάτια σου… και να σταθείς απέναντί του με αυτοπεποίθηση και να πεις:

-      Είμαι αυτή που είμαι…. Αν δεν σου κάνω… ο δρόμος ανοιχτός… η πόρτα από κει!!! Αν θέλεις να μείνεις όμως… θα πρέπει να κάνεις πολλά για να με ξανακερδίσεις! Η απιστία δεν χωράει στο σπίτι μας… ούτε από μένα ούτε από εσένα!!! Αρχίζουμε από την αρχή… και γνωριζόμαστε από την αρχή….. μια ευκαιρία ακόμα χάρη σε αυτά που ζήσαμε ως τώρα… αν ξανασυμβεί θα φύγεις μόνος σου πριν το μάθω!!!

Συνήθως δεν είναι μόνο μια φορά… αλλά είμαι κάθετα αντίθετη με τη φιλοσοφία « έλα μωρέ και τι έγινε; Άσε τους να παίξουν….»  αν θέλουν να παίξουν, να πάνε σε παιδική χαρά και να μην παίζουν με τα συναισθήματα των ανθρώπων που τους αγαπούν! ή « η απιστία είναι το αλατοπίπερο της ζωής» η σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους δεν είναι φαγητό που θέλει αλατοπίπερο να νοστιμίσει!! Η σχέση θέλει περιεχόμενο, πράξεις, θυσίες!!! Το κυριότερο θεμέλιο όμως είναι η εμπιστοσύνη! Αν δεν υπάρχει αυτή, ότι και αν χτιστεί… είναι παλάτια στην άμμο…..

Αν αγαπάς τον άνθρωπό σου…. Σκέψου πόσο θα πονέσει αν τον απατήσεις… βάλε για λίγο τον εαυτό σου στη θέση του…. Αν αυτό που έχεις μαζί του σε γεμίζει σαν άνθρωπο… δεν υπάρχει κανένας λόγος να το δοκιμάσεις… κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχθεί μια κατάσταση…. Σκέψου αν αξίζει για πέντε λεπτά ηδονής… να θυσιάσεις μια όμορφη σχέση ή μια οικογένεια!!!

Είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας! Από εμάς εξαρτάται…. Ότι σπείρουμε στο χωράφι μιας σχέσης αυτό θα θερίσουμε!

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

Χωρισμένοι με παιδιά... δικαίωμα για δεύτερη ευκαιρία;



Τα διαζύγια στις μέρες μας αυξάνονται συνεχώς! Υπάρχουν πολλές οικογένειες πια διαλυμένες! Αυτό εν μέρη είναι καλό... δεν στιγματίζονται πια τα παιδιά... δεν στιγματίζονται οι γονείς! Γιατί οι τελευταίοι δεν έπαψαν να είναι άνθρωποι!!!

Από την άλλη όμως...... υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που τυραννιούνται μέσα στην ερημιά τους! Χάνονται μέσα στις υποχρεώσεις και ξεχνούν τι θα πει ζωή, συντροφιά, αγάπη, χάδι….. υπάρχει άραγε ελπίδα για όλους αυτούς; 

Αν αποφασίσουν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους, και δεν εννοώ αποκλειστικά και μόνο το γάμο, θα βρουν πολλά εμπόδια στο διάβα τους. Ο κοινωνικός περίγυρος, οι γονείς…. Μα κυρίως τα παιδιά! Άλλωστε προτεραιότητα όλων μας είναι τα παιδιά!!! Τα οποία, όμως, όσες θυσίες και να κάνεις για αυτά δεν πρόκειται ποτέ να είναι ευχαριστημένα! Ίσως όχι άδικα! Και αυτά αναγκάζονται να στερούνται τον έναν από τους δυο γονείς, όχι από επιλογή τους… αλλά από τη λάθος επιλογή των γονιών τους!

Πριν βγάλουν το όπλο όμως να πυροβολήσουν…. Ίσως, λέω ίσως, θα πρέπει να σκεφτούν πως οι άνθρωποι δεν είναι αλάνθαστοι! Και πριν πουν το μεγάλο: «κατηγορώ» ίσως θα πρέπει να σκεφτούν πως μια επιλογή… δυστυχώς, εκ των υστέρων κρίνεται αν ήταν σωστή ή όχι! ( αυτές τις σκέψεις βέβαια δεν μπορεί να τις κάνει ένα μικρό παιδί… μα αυτό κάποτε μεγαλώνει… και τις μεγάλες κατηγόριες τις κάνει όταν πια έχει μυαλό για να σκεφτεί) Κανείς δεν παντρεύεται με σκοπό να χωρίσει! Όλοι αυτοί… αγάπησαν, έκαναν όνειρα για μια ευτυχισμένη ζωή και μια όμορφη  οικογένεια! Και για αυτούς γκρεμίστηκε ο κόσμος…. Ίσως για αυτούς είναι ακόμα χειρότερα!

Βρίσκονται μέσα σε ένα μανιασμένο ποτάμι…. Οι επιλογές τους λίγες έως μηδαμινές! Υπάρχει άραγε δεύτερη ευκαιρία για αυτούς;

Αν προχωρήσουν μπροστά…. Και βρουν έναν άνθρωπο να μοιραστούν τη μοναξιά τους, να πάρουν δύναμη και αγάπη από αυτόν, θα ακούσουν το: « δε νοιάστηκες ποτέ για μένα! Πάντα τον εαυτό σου κοίταγες»!!! 

Αν πάλι, μείνουν εκεί…. Βράχοι ασάλευτοι να στηρίζουν την εναπομείνουσα οικογένεια…. Τα παιδιά τους! Τα βλαστάρια τους!!! Τότε…. Όταν αυτά μια μέρα, αναπόφευκτα, ανοίξουν τα φτερά τους και φύγουν μακριά από τη φωλιά…. Τότε οι γονείς θα μείνουν μόνοι και έρημοι…. Να περιμένουν πότε αυτά θα βρουν χρόνο για εκείνους…. 

Και αν κάνεις το λάθος να τους πεις πως θυσίασες τη ζωή σου, τα νιάτα σου… την αγάπη στο βωμό της μοναξιάς…. Και όλα αυτά τα έκανες για να μην τους λείψει τίποτα…. Τότε θα ακούσεις: « δεν σου ζήτησα καμιά θυσία! Όλα ήταν επιλογές σου! Εσύ είσαι υπεύθυνος για αυτές! Σταμάτα να κλαψουρίζεις, βαρέθηκα…. Με πνίγεις!!» και τότε θα ακούσεις ένα ηχηρό μπαμ στην πόρτα και θα τραβήξεις δέκα φάσκελα στον εαυτό σου!!!

Ότι και αν κάνεις, θα βρεθεί κάποιος να σε κατηγορήσει για τα λάθη σου…. Έστω και αν για σένα δεν είναι λάθη!! Ότι και να κάνεις, δεν μπορείς να τους έχεις ικανοποιημένους όλους! Μα μην ξεχνάς ότι πρώτα από όλα πρέπει να έχεις ικανοποιημένο τον εαυτό σου και τη συνείδησή σου! 

Ψυχολόγοι λένε πως τα παιδιά θέλουν να βλέπουν χαρούμενους γονείς!!! Ίσως! Ίσως πάλι να θέλουν την αποκλειστικότητα! Το θέμα είναι εσύ τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις!!!
Θεωρώ πως όλοι οι άνθρωποι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία! Ακόμα και οι εγκληματίες μένουν κάποια χρόνια στη φυλακή, πληρώνουν τα λάθη τους και μετά είναι ελεύθεροι να ξαναστήσουν τη ζωή τους από την αρχή! Οι χωρισμένοι άραγε γιατί να μην το έχουν αυτό το δικαίωμα;

Σήκω…. Πιάσε την πόρτα της ζωής και άνοιξέ την! Για όλους υπάρχει κάτι που φύλαξε ο Θεός… η ζωή… ή για κάποιους άλλους η μοίρα! Κάτι σε περιμένει και σένα εκεί έξω… κάτι σου χρωστά η ζωή! Ένα χαμόγελο…. Μια αγκαλιά… ένα χάδι… μα ναι!! Και μια καινούργια αρχή! 

Άλλωστε  λένε ότι: « αυτό που δεν έγινε…. Είναι αυτό που δεν ποθήσαμε αρκετά»!!! 

Never give up!  Η ζωή είναι εδώ μην την ξοδεύεις εκεί που δεν χρειάζεται!! Όλοι έχουμε δικαίωμα στην αγάπη και στη συντροφιά…. Ακόμα και αν  κάποιοι μας καταδίκασαν! Ακόμα και αν κάναμε λάθη! Άλλωστε αυτή είναι η περιουσία μας…. οι εμπειρίες μας… μέσα από αυτά μαθαίνουμε….. αρκεί να μην γίνονται τροχοπέδη για όλη μας τη ζωή!

Από εμάς εξαρτάται πάντα! Είναι θέμα επιλογής και όχι τύχης!