Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012

Δωρεά οργάνων...



Δωρεά οργάνων! Με αυτό το μεγάλο θέμα ασχοληθήκαμε όλοι μας κάποια στιγμή στη ζωή μας, είτε γιατί χρειαστήκαμε κάτι οι ίδιοι, είτε για κάποιον δικό μας άνθρωπο. Με τον όρο δωρεά οργάνων δεν θα έπρεπε να εννοούμε μόνο τα όργανα του σώματος αλλά και τη δωρεά αίματος και μυελού των οστών! 

Στη χώρα μας, δυστυχώς δεν υπάρχει ούτε η σωστή ενημέρωση, ούτε η παιδεία αλλά ούτε και η σωστή υποδομή για να υπάρξει πληθώρα μοσχευμάτων! Ένα απλό παράδειγμα είναι ότι για να γίνεις δωρητής, πρέπει να συμπληρώσεις μια αίτηση…. Την οποία αίτηση σπάνια βρίσκεις στα νοσοκομεία! 

Το νομικό καθεστώς…. Που θέλει μια μάνα να αποφασίσει να δωρίσει τα όργανα του παιδιού της, όταν αυτό κριθεί κλινικά νεκρό…. Είναι επιεικώς απαράδεκτο! Οι συγγενείς ενός θύματος είναι τόσο συναισθηματικά φορτισμένοι που το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει τη δεδομένη στιγμή είναι το κοινό καλό! Αφήστε που η ελπίδα πεθαίνει τελευταία!! Είναι δυνατόν να ζητάς από μία μάνα να τραβήξει το καλώδιο που συνδέει το παιδί της με τη ζωή; 

Στην Αμερική υπάρχει πληθώρα μοσχευμάτων! Από αυτήν τη χώρα γίνονται εισαγωγές μοσχευμάτων επί πληρωμή! Αυτό συμβαίνει γιατί εκεί, με το που θα βγει η γνωμάτευση κλινικά νεκρού, τα όργανα αφαιρούνται αυτόματα…. Με ή χωρίς τη συγκατάθεση των δικών του!!! Στην Αμερική θεωρούνται ΟΛΟΙ δωρητές οργάνων!!! Για να μην γίνεις δωρητής θα πρέπει να υποβάλλεις αίτηση! Το αντίστροφο αυτού που γίνεται στη χώρα μας!

Μίλησα για παιδεία…. Πότε στα σχολεία μας μίλησαν για τη δωρεά οργάνων; Πότε τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με αυτό το μεγάλο θέμα; Με ένα θέμα που δυστυχώς μας αφορά όλους; Ήξερε κανείς από εσάς ότι από το αίμα που δωρίζουμε βγαίνουν διαφορετικής φύσης μοσχεύματα; Αιμοπετάλια και άλλα; Δεν είμαι γιατρός για να το αναλύσω περαιτέρω και ούτε ο σκοπός του άρθρου είναι η ενδελεχής ανάλυση!!! Ήξερε κανείς από εσάς ότι το μόνο όργανο του σώματος που μπορεί να δοθεί και μετά το θάνατο του ανθρώπου ( πτωματικό μόσχευμα λέγεται) είναι ο κερατοειδής χιτώνας των ματιών; Είναι επίσης ένα μόσχευμα που μπορούμε να δώσουμε όλοι!! Και να ταιριάξει στους πάντες!!! Γιατί το συγκεκριμένο όργανο δεν έχει αίμα και δεν στερείται συμβατότητας!!! Δεν είναι απαράδεκτο να μένουν στην ουρά αναμονής τόσοι άνθρωποι για τόσα πολλά χρόνια έστω και για αυτό το μόσχευμα;

Ας σκεφτούμε για λίγο την αγωνία αυτών των ανθρώπων… που κρέμονται από ένα τηλέφωνο που θα τους δώσει την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο…. Ας σκεφτούμε για  λίγο αυτό το μεγαλείο…. Μέσα από έναν θάνατο ….. μπορεί να δοθεί  η ζωή σε αρκετούς ανθρώπους!!!! Ο άνθρωπός μας θα ζει μέσα από αυτούς!!!! Ίσως να ακούγεται μακάβριο αλλά είναι η ελπίδα για τους συνανθρώπους μας!!!

Εύχομαι να μπόρεσα να σας προβληματίσω έστω και λίγο…. Ελπίζω να μπόρεσα να αφυπνίσω συναισθήματα…. Ελπίζω να έβαλα και εγώ έναν κόκκο άμμου σε αυτό το οικοδόμημα που λέγεται ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ!!! Ας μην περιμένουμε να πάθουμε για να μάθουμε….. ας μη μείνουμε μόνο στο θαυμασμό αυτών που τολμούν!!!



Άνθρωποι με ειδικές ανάγκες ή με ειδικές ικανότητες;

Η παραολυμπιάδα ρίχνει σήμερα την αυλαία της! Ελάχιστοι απο εμάς αφιερώσαμε λίγο απο το χρόνο μας για να δούμε και να θαυμάσουμε τους αθλητές με ειδικές ανάγκες! Είναι όντως αθλητές με ειδικές ανάγκες ή είναι άνθρωποι με ειδικές ικανότητες;

Καθημερινά βλέπουμε ανθρώπους καθισμένους σε καροτσάκια, ανθρώπους που έχουν κινητικά ή αλλα προβλήματα.... σταματούμε το βήμα μας... τους κοιτάμε με οίκτο.... και ίσως κάποιοι απο εμάς... να θυμούνται για λίγα δευτερόλεπτα ποσο τυχεροι είναι!!! μόνο για λίγα δευτερόλεπτα....

Αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζονται τον οίκτο μας.... είμαστε απαράδεκτοι όταν τους κοιτάμε με αυτό το υποκριτικό βλέμμα.... και λέω υποκριτικό, γιατί τα αμέσως προηγούμενα ή τα επόμενα λεπτά.... παρκάρουμε στη διάβασή τους!!! Δεν τους αφήνουμε λοιπον, να κάνουν το στοιχειώδες.... να κινηθούν!!! Δεν χρειάζονται, επομένως, τον οίκτο μας, αλλά τον σεβασμό μας!!!

Θα το προχωρήσω ακόμα περισσότερο και θα πω ότι .... δεν είναι μόνο άξιοι σεβασμού .... είναι άξιοι θαυμασμού!!! δεν μιλώ μόνο για τους αθλητές, μιλώ για όλους τους ανθρώπους... που η μοίρα τους στέρησε αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα!!! αυτο και μόνο μας δείχνει το ποσο αχαριστοι είμαστε!!! ποσο αχάριστοι και ποσο αδύναμοι είμαστε μπροστά στο μεγαλείο τους!! Εμείς, που λυγίζουμε με την πρώτη αναποδιά.... με το πρώτο χαστούκι.... εμείς που μεμψοιμηρούμε για το χαράτσι .... την εφορία.... πόσο μικρά δείχνουν όλα αυτά μπροστά σε αυτους που τολμούν να ζήσουν μέσα απο την αναπηρία τους!!!

Μέσα σε μία χώρα... που η υποδομή της για αυτους τους ανθρώπους είναι ανύπαρκτη..... όπου τους στερουν τα στοιχειώδη δικαιώματα.... μια χωρα που τους θεωρεί παιδιά ενος κατώτερου Θεού.... αυτοι έχουν ακόμα τη δύναμη να παλέψουν!!! να ζήσουν και να κάνουν κάτι δημιουργικό!!! είτε αυτο είναι αθλητισμός, είτε ζωγραφική είτε.... είτε.....

Και είναι να απορεί κανείς.... που βρίσκουν τη δύναμη!!! που βρίσκουν τη θέληση να βγουν μια βολτα σε έναν κόσμο που τους κοιτά με οίκτο..... είμαι σίγουρη ότι πολλές φορές έπεσαν μα κατάφεραν να σηκωθούν!!! είμαι σίγουρη ότι βρήκαν άπειρα εμπόδια στα θέλω τους .... μα συνέχισαν με πείσμα..... συνεχίζουν ακόμα!!!

Υποκλείνομαι, λοιπόν, στους ανθρώπους με ειδικές ικανότητες!!! υποκλεινομαι στη θεληση τους για ζωή.... στη δύναμη της ψυχής τους... στο πείσμα τους!!! υποκλεινομαι και σε αυτους που ζουν απο πίσω!!! στους δικούς τους ανθρώπους... που ζουν έναν γολγοθά!!! νιώθω ασήμαντη μα και ηλίθια που αφήνω τα προβλήματα της καθημερινότητας να τρώνε τη ζωή μου και να καταπίνουν τη διάθεσή μου!!!

Υποκλείνομαι..... είστε παράδειγμα προς μίμηση!! είστε ΑΞΙΟΙ θαυμασμού και σεβασμού!!! Εύχομαι κάποτε ο κόσμος μας ..... να αποκτείσει την παιδεία και αν μη τη άλλο να παψει να σας δυσκολεύει τη ζωή!!!!

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Όταν η ζήλεια γίνεται αρρώστια!!!



Η ζήλεια είναι ένα συναίσθημα, που για κάποιους δείχνει αγάπη και ενδιαφέρον, αλλά για κάποιους άλλους είναι ένα κόμπλεξ κατωτερότητας και ένα συναίσθημα που δημιουργεί πολλά προβλήματα στις σχέσεις, κυρίως ερωτικής φύσης.

Υπάρχει και ένα είδος, αν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε έτσι, δημιουργικής ζήλειας. Κάποιος βλέπει μια κατάσταση που του αρέσει, για παράδειγμα έναν καταξιωμένο επαγγελματία ή κάποιον μορφωμένο άνθρωπο ή ακόμα και έναν ευκατάστατο κύριο, και ζηλεύει…. Δεν θέλει  όμως το κακό του άλλου, θέλει απλά να τον φτάσει και ακόμα καλύτερα να το ξεπεράσει! Αυτή η μορφή ζήλειας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα έναυσμα για να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας…. Είναι ένα συναίσθημα αγνό που πηγάζει από το θαυμασμό για την κατάσταση του άλλου… και λες: « αφού μπόρεσε αυτός, μπορώ και εγώ!» Το πρόβλημα αρχίζει όταν εσύ σκέφτεσαι: « γιατί αυτός και όχι εγώ» και αρχίζεις να σκάβεις το λάκκο του άλλου για να πέσει εκείνος αντί να ανέβεις εσύ!

Στις ερωτικές σχέσεις, τώρα, όταν η ζήλεια ξεπερνάει το αγνό ενδιαφέρον και την ένδειξη αγάπης και μετατρέπεται σε καταπίεση και ενδελεχή έλεγχο των κινήσεων του άλλου…. Καταντάει αρρώστια! Δείτε το παράδειγμα της Χ., η οποία είναι χρόνια παντρεμένη, έχει τρία παιδιά και είναι μια τυπική εργαζόμενη μητέρα.

Είναι απόγευμα Κυριακής και η Χ. αποφάσισε να πάρει τα παιδιά της και να πάει στο σπίτι της φίλης της…. Η παιδική της φίλη έχει παιδιά στην ηλικία των δικών της παιδιών, έτσι οι μαμάδες θα χαλαρώσουν με κουβεντούλα και τα παιδιά θα παίξουν! Η Χ. έμεινε στη φίλη της δύο ώρες όμως έκανε το ένα λάθος….. να ξεχάσει στο σπίτι το κινητό της! Την ώρα που ετοιμάστηκε να φύγει χτυπάει το κινητό της φίλης της Σ. και είναι ο σύζυγος της Χ., ο οποίος και την ζητά!
« Γιατί δεν είσαι στο σπίτι την ώρα που γυρίζω; Γιατί δεν απαντάς στο τηλέφωνο όταν σε παίρνω; Ποια νομίζεις ότι είσαι; Γιατί με αναγκάζεις να σε ψάχνω;»
Η Χ. ταράζεται, μαζεύει τα παιδιά και ξεκινά για το σπίτι…. Ξέροντας τι την περιμένει!
Αφού το ματς τελείωσε, κάνει μπάνιο τα παιδιά, τα βάζει για ύπνο…. Και αποφασίζει να κάνει και αυτή ένα μπάνιο!!! Μέγα λάθος!!!
Έξω από την πόρτα του μπάνιου ένα θηρίο μαίνεται……
« γιατί κάνεις μπάνιο; Που ήσουν σήμερα και λερώθηκες; Με ποιον ήσουν; Με ποιον π……ς; ένα σου λέω!!! Μάζεψέ τα και φύγε από το σπίτι πριν μάθω με ποιον π…..αι!!!»

Η Χ. στο μπάνιο κλαίει….. πλήρωσε ακριβά τις δύο ώρες χαλάρωσης!!!!
Και το πάρτι θα συνεχιστεί…. Όταν χτυπάει το κινητό της στις 10 το βράδυ και είναι η φίλη της η Σ., η οποία ξέροντας την κατάσταση, πήρε να μάθει την κατάσταση της φίλης της!
« ποιος είναι τέτοια ώρα; Δεν θα απαντήσεις εσύ! Μην τολμήσεις και σηκώσεις το τηλέφωνο…. Φέρε το εδώ!»
Η Χ. του δίνει το τηλέφωνο για να του αποδείξει για μια ακόμα φορά ότι άδικα την κατηγορεί, μα του κάκου….
Αφού, απάντησε ο σύζυγος και βεβαιώθηκε ότι ήταν η φίλη της και όχι ο φανταστικός γκόμενος, της δίνει το τηλέφωνο και της λέει:
« θα στα κόψω εγώ αυτά…. Θα στο σπάσω εγώ το κινητό….»
« μα…. Εσύ μου το πήρες…. Και …… εσύ φώναζες το απόγευμα γιατί δεν το είχα μαζί μου!»
« αν δεν το ξέρω εγώ, δεν θα βγαίνεις από το σπίτι! Κατάλαβες;»
Τα πρωινά στη δουλειά την παίρνει πάντα στο σταθερό…. Για να βεβαιώνεται ότι είναι στο γραφείο!! Αν τύχει και πάρει και δεν είναι εκεί αρχίζει και ουρλιάζει το κινητό….. και αν δεν απαντήσει…..

Το δράμα συνεχίζεται όταν αποφασίσει ο σύζυγος να κυκλοφορήσει την Χ., η οποία τα τελευταία χρόνια δεν έχει διάθεση να βγαίνει έξω μαζί του γιατί κάθε μα κάθε φορά κάτι συμβαίνει! Το πάρτι αρχίζει με το που κανονίζεται η έξοδος!
« δεν κατάλαβα γιατί δεν θέλεις να έρθεις; Είσαι η γυναίκα μου και θα με συνοδέψεις! Εμ βέβαια εσύ δεν μας καταδέχεσαι!! Εσύ είσαι από άλλο κοινωνικό κύκλο………..»
Μην αντέχοντας η Χ. και άλλο πάρτι θα υποκύψει….
Έλα όμως που πάντα ο διάολος έχει ποδάρια………….
Στην ταβέρνα εμφανίζεται ένας πελάτης της Χ από τη δουλειά της και φυσικά περνάει από το τραπέζι να την χαιρετήσει…. Τρέμοντας η Χ συστήνει το σύζυγο της , ανταλλάσσει δύο τυπικές κουβέντες με τον πελάτη και ο τελευταίος πηγαίνει στην παρέα του…..
 « ποιος είναι αυτός;»
« μα σου εξήγησα!»
« και τι δουλειά έχει αυτός εδώ; Τον ειδοποίησες;»
« μα εγώ δεν ήξερα ότι θα έρθουμε εδώ!»
« αν νομίζεις ότι τρώω κουτόχορτο είσαι γελασμένη….. μην αγχώνεσαι! Θα τα πούμε στο σπίτι!»…………………………………………………………………………………….

Μήπως κάποιοι από εμάς αναγνωρίζουμε κομμάτια των διαλόγων; Η ιστορία της Χ ίσως είναι το χειρότερο παράδειγμα αρρωστημένης ζήλειας, αλλά ακόμα και αν η ζήλεια εκδηλώνεται με λιγότερα έντονο τρόπο είναι πάλι καταπιεστική! Είναι τρομερά ψυχοφθόρο  να προσπαθείς συνεχώς να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας! Δεν χρειάζεται να του δώσεις δικαίωμα… το παίρνει μόνος του! Να κοιτάς συνέχεια το ρολόι, να καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που κάποιος δικός σου σε θυμήθηκε και σε πήρε τηλέφωνο ή κάποιος σε συνάντησε στο δρόμο και σου μίλησε!!!

Εκείνος…. Ζηλεύει και τον αέρα που αναπνέει η Χ αν δεν είναι ο δικός του σημαδεμένος (οριοθετημένος, γνώριμος) αέρας. Νιώθει ότι όλοι τον κοροϊδεύουν, ότι όλοι έχουν συνωμοτήσει εναντίον του…. Φοβάται ακόμα και τη σκιά του! Ναι! Την αγαπάει!!! Είναι η ζωή του!!! Είναι ένα τίποτα χωρίς αυτήν!!! Ζει και αναπνέει για  αυτήν!!! Ακόμα και όταν τα παιδιά της την αγκαλιάζουν αυτός τρελαίνεται!!! Νιώθει τόσο μόνος!!! Αυτήν αγαπούν όλοι…. Αυτόν κανένας!!!

Σε αυτό το επίπεδο, η ζήλεια γίνεται αρρώστια… για να γιατρέψεις μια αρρώστια  πρέπει να παραδεχτείς ότι είσαι άρρωστος!  αυτός που ζηλεύει, όμως, σπάνια παραδέχεται την αδυναμία του και το ελάττωμά του, με αποτέλεσμα η κατάσταση να μην αλλάζει, και όσο περνούν τα χρόνια να χειροτερεύει!!!

Από την άλλη πλευρά, η κατάσταση αυτή οδηγεί ή σε ψυχοσωματικά προβλήματα λόγω της καταπίεσης ( πάρα πολλά παραδείγματα κατάθλιψης) ή σε αποτίναξη του ζυγού και διάλυση της σχέσης!

Δεν μπορώ να ξέρω αν ένας ψυχολόγος θα μπορούσε να βοηθήσει την κατάσταση, αν η ζήλεια  μπορεί να  εξαλειφθεί ή έστω οι εκδηλώσεις της να γίνουν πιο αραιές και λιγότερο έντονες…. αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι ο ασθενής παραδέχεται ότι ασθενεί!!! Ίσως το πιο μεγάλο στοίχημα είναι να τον πείσεις για αυτό!!! Εφόσον σου έχει απομείνει διάθεση και δύναμη για να το παλέψεις!!!!


Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012

Περί αχαριστίας



Αχαριστία, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του σημερινού ανθρώπου! Η αχαριστία σε συνδυασμό με τον εγωισμό έκαναν το σύγχρονο άνθρωπο ανικανοποίητο! Είναι συνεχώς δυσαρεστημένος και κάθε φορά θέλει περισσότερα…. Είτε αυτά είναι υλικά αγαθά, είτε αξία, κοινωνική αναγνώριση…. Είτε είναι το αίσθημα της εξουσίας στις κοινωνικές σχέσεις του.Αυτό που λένε: θέλει να έχει το πάνω χέρι…. Να γίνεται πάντοτε αυτό που θέλει!

Η αχαριστία στις ανθρώπινες σχέσεις….
Οι ανθρώπινες σχέσεις, είτε μιλάμε για τις ερωτικές, είτε για τις φιλικές, ή ακόμα και για τις σχέσεις γονιού παιδιού και αντίστροφα, στηρίζονται στην αμοιβαία αγάπη, εκτίμηση, αλληλοϋποστήριξη, εμπιστοσύνη…. Είναι σχέσεις που στηρίζονται στο δούναι και λαβείν….. δίνεις αγάπη… παίρνεις αγάπη…. Στηρίζεις όταν ο άλλος είναι αδύναμος, αλλά όταν θα είσαι εσύ ο αδύναμος, περιμένεις, η αλήθεια να λέγεται, το δικό του χέρι να σε στηρίξει!

 Όσο και αν κάποιοι πιστεύουν ότι οι ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται στον αλτρουισμό, εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι από όλες τις σχέσεις κάτι κερδίζεις και κάτι  δίνεις ( δεν μου αρέσει η έκφραση «χάνεις»). Αν θέλουμε να το δούμε και λίγο ακόμα πιο ψυχρά…. Οι σχέσεις είναι ένα είδος συνεταιρισμού μια εταιρεία, τρόπον τινά, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα! Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι ο γάμος! Είναι μια εταιρεία που ο ένας θα βάλει το σπίτι, ο άλλος τα έπιπλα και το στόλισμα θα γίνει με την αγάπη των δύο……. Η επιτυχία της, εν λόγω, εταιρείας θα εξαρτηθεί από το επίπεδο συνεργασίας των δύο εταίρων!! ( εντελώς ψυχρά, αντικειμενικά ή ακόμα καλύτερα ρεαλιστικά…. Βγάζοντας εκτός παιχνιδιού το ρομαντισμό)

Τι γίνεται όμως όταν ο ένας από τους δύο θέλει μόνο να παίρνει αλλά ποτέ να δίνει; Σκεφτείτε το φίλο σας….. όποτε αποφασίζετε να βγείτε έξω, αυτός θέλει να επιλέγει το που και με ποιον…. Όταν όμως εκφράσετε εσείς μια επιθυμία σας, αυτός αρνείται να την ακολουθήσει και από πάνω παραπονιέται ότι εσείς ποτέ δεν του εκπληρώσατε μια επιθυμία!!

Σκεφτείτε το σύντροφο, το σύζυγο που συνήθως λείπει από τα βάρη και τις υποχρεώσεις της σχέσης…. Που εσείς κάνετε τα πάντα για να τον κάνετε ευτυχισμένο…. Αλλά ποτέ δεν τα καταφέρνετε!!! Δίνετε τα πάντα και όταν έρχεται η ώρα της ανταπόδοσης, απέναντί σας δεν υπάρχει τίποτα!!! Ή μάλλον υπάρχει, ένας δυσαρεστημένος… που ακόμα και όταν εσείς δεν έχετε τη δύναμη να προσφέρετε το οτιδήποτε και επιπροσθέτως έχετε απόλυτη ανάγκη από συμπαράσταση και βοήθεια…. Ο άλλος…. Συνεχίζει να παραπονιέται ότι δεν του δίνετε αρκετά….. ότι δεν είστε αρκετός-η για να τον κάνετε ευτυχισμένο!!! Αφήστε που όταν σταματήσετε να δίνετε για τον οποιοδήποτε λόγο….. η μουρμούρα και η γκρίνια από την άλλη πλευρά γίνονται ανυπόφορα! Βλέπετε, οι αχάριστοι άνθρωποι δεν νιώθουν ότι και οι άλλοι έχουν ανάγκες και κυρίως δεν υπάρχει περίπτωση να χάσουν έστω και ένα κεκτημένο δικαίωμα!!! Αυτοί έχουν μόνο δικαιώματα……

Η αχαριστία σαν γνώρισμα συνοδεύεται κατά κόρον με την γκρίνια….. έναν αχάριστο άνθρωπο, τον αναγνωρίζεις από το πόσο συχνά γκρινιάζει και για ποιο λόγο γκρινιάζει…. Συνήθως τους μπερδεύεις ( αν δεν τους γνωρίζεις καλά) με τους μεμψίμοιρους…. Τους ακούς, και έχεις την εντύπωση ότι σε αυτούς και μόνο σε αυτούς έχουν συμβεί τα χίλια μύρια όσα κακά του κόσμου!! Καλά πράγματα δεν τους συμβαίνουν ποτέ!

Σπάνια βλέπεις ένα χαμόγελο στα χείλη του αχάριστου… μονίμως κάτι τον απασχολεί και κάτι θέλει! Ακόμα πιο σπάνια ακούς τη λέξη ευχαριστώ! Αλλά αν την ακούσεις… θα ξέρεις ότι κάτι επακολουθεί!!! ….. ένα αίτημα ακόμα…. Μια απαίτηση…. Μεγαλύτερη από κάθε φορά!!!

Όταν είσαι με έναν αχάριστο άνθρωπο, συχνά έχεις χαμηλή αυτοεκτίμηση γιατί απλά ότι και να κάνεις δεν μπορείς να τον ευχαριστήσεις. Αυτός ο διαρκής άγονος αγώνας επιφέρει την κούραση σου και τη φθορά της σχέσης! Έτσι, οι αχάριστοι άνθρωποι ( ανάλογα με το βαθμό που τους διακατέχει αυτό το γνώρισμα) συχνά απομονώνονται από τον κοινωνικό τους περίγυρο, δύσκολα κάνουν  σχέσεις, και όταν τις κάνουν, έχουν μικρή χρονική διάρκεια ( μέχρι να καταλάβει ο άλλος τι του γίνεται!) και ζήτημα να έχουν έναν ή δύο το πολύ φίλους στη ζωή τους!

Εν κατακλείδι, η αχαριστία είναι ένα χαρακτηριστικό που μας κάνει μίζερους και αντιπαθείς! Θα ήταν καλό, να μπορούμε να αναγνωρίζουμε την προσπάθεια των ανθρώπων που μας περιτριγυρίζουν και σίγουρα να ευχαριστιόμαστε το κάθε τι όμορφο μας συμβαίνει….. σαφέστατα ευχαριστώντας αυτόν που συνέβαλε στο να μας συμβεί!!! Βέβαια κανείς αχάριστος δεν αναγνωρίζει στον εαυτό του αυτό το ελάττωμα, πόσο δε μάλλον να προσπαθήσει να το περιορίσει! Το να το εξαφανίσει, βέβαια, είναι ένα άπιαστο όνειρο… γιατί όπως λέει και ο σοφός λαός μας « πρώτα πεθαίνει ο άνθρωπος και μετά το χούι».








 

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

Επαγγελματικός προσανατολισμός



Επαγγελματικός προσανατολισμός! Μία έκφραση που την ακούσαμε, τη συζητήσαμε άπειρες φορές! Κάποιες όταν ήμασταν παιδιά, μετά όταν γίναμε έφηβοι, τελικά στο λύκειο…. για να αποφασίσουμε ποιο επάγγελμα θα διαλέξουμε!

Σήμερα, το παιδί μου είναι στη φάση αναζήτησης κατεύθυνσης επαγγέλματος…. Ποια  συμβουλή μπορείς να δώσεις; Επαγγέλματα που έχουν μέλλον; Και ποια είναι αυτά; Επαγγέλματα που χρειάζονται καλλιτεχνική φύση ή τα τεχνοκρατικά; Ποια συμβουλή μπορείς να δώσεις στο παιδί σου, ή σε κάποιον που ζητάει την άποψή σου για το ποια κατεύθυνση να ακολουθήσει;

Πριν αρχίσεις όμως να εκθέτεις τις απόψεις, τα επιχειρήματα και τα δεδομένα… θα πρέπει ίσως να αναρωτηθείς αν εσύ είσαι ευχαριστημένος από τη δουλειά ή το επάγγελμα που διάλεξες να κάνεις!!! Πόσοι από εμάς, άραγε, είναι ευχαριστημένοι; Πόσοι από εμάς αγαπάνε αυτό που κάνουν; Μήπως όταν σηκώνεστε το πρωί, κοιτάτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και λέτε: ποιος με μούντζωσε και κάνω αυτή τη δουλειά; Ή μήπως ανήκετε στην κατηγορία των προνομιούχων ( έτσι τους ονομάζω εγώ) που σηκώνονται με χαμόγελο τα πρωινά για να πάνε στον τόπο εργασίας;

Η εργασία μας, εκτός του ότι μας προσφέρει τα προς το ζην, τρώει πάρα πολλές ώρες από τη ζωή μας! Είναι, θεωρώ, μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στη ζωή ενός ανθρώπου,  να δουλεύει στον τομέα  που ονειρευόταν πάντα… κοινώς να αγαπά αυτό που κάνει!!! Βέβαια, σκεφτείτε ότι οι πιο επιτυχημένοι επαγγελματίες σε όλες τις βαθμίδες και σε όλους τους κλάδους, είναι αυτοί που αγαπούν και σέβονται αυτό που κάνουν!

Σκεφτείτε έναν δάσκαλο, που το όνειρο της ζωής του ήταν να διδάξει…. Δεν θα θέλατε να έχει σαν μαθητή το παιδί σας; Δεν είστε κάτι παραπάνω από βέβαιοι ότι θα  του δώσει τα καλύτερα φώτα, όχι από αγγαρεία αλλά από αγάπη; Σκεφτείτε την ικανοποίηση αυτού του ανθρώπου, όταν καταφέρνει να μεταδώσει τις γνώσεις του στα παιδιά, και όταν η απόδοσή τους ξεπερνάει τα προσδοκώμενα!!! Είναι η καλύτερη επιβράβευση για αυτόν τον Δάσκαλο!!!

Πάρτε για παράδειγμα έναν φωτογράφο! Μόλις σας δείχνει τη φωτογραφία που σας τράβηξε και εσείς έχετε μείνει έκθαμβοι από την ποιότητά της!! Σκεφτείτε την χαρά του! Είμαι σίγουρη ότι, το χαμόγελό του δεν θα μπορέσει να σας το κρύψει!!!

Ένα τελευταίο παράδειγμα…. Σκεφτείτε το μαιευτήρα που μόλις έφερε στον κόσμο ένα ακόμα υγιέστατο παιδάκι… γι΄αυτόν είναι ένα ακόμα παράσημο!!!

Εν κατακλείδι, πριν προσπαθήσουμε να καθοδηγήσουμε τον οποιοδήποτε προς κάποια κατεύθυνση, καλό θα ήταν, να τον ρωτήσουμε τι θέλει ο ίδιος να κάνει και τι ονειρεύεται!!! Να του επιστήσουμε τη προσοχή ότι δεν έχουν τόση αξία τα χρήματα που θα αποκομίσει, όσο η ψυχική του ηρεμία, η εκπλήρωση των ονείρων του, η χαρά της δημιουργίας! Είναι γνωστό ότι τα δημιουργικά επαγγέλματα σπάνια καταντούν ανιαρά! Τη μεγαλύτερη, ίσως, αξία έχει το να μιλάς για τη δουλειά σου με ενθουσιασμό… αγάπη … φροντίδα… και να νιώθεις υπερήφανος κάθε φορά που επιτυγχάνεις το στόχο που έχεις θέσει!

Τυχεροί και ευλογημένοι αυτοί που κάνουν τη δουλειά τους χόμπι, και την υποχρέωση τη μετατρέπουν σε χαρά της δημιουργίας! Αυτούς τους αναγνωρίζεις από τον τρόπο που δουλεύουν, από το χαμόγελο που ζωγραφίζετε στα χείλη τους μετά από κάθε επιτυχία!!!!
Άξιοι!!!