Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Το ιδεώδες του αθλητισμού



Ο αθλητισμός ήταν αγαπητός στον άνθρωπο και δη στον Έλληνα από αρχαιοτάτων χρόνων. Γνωστό σε όλους μας είναι το:  “ νους υγιής εν σώματι υγιή!” Ο άνθρωπος, λοιπόν, του άρεζε από πάντα να αθλείται και να αγωνίζεται για το έπαθλο. Κάποτε υπήρχε ο αθλητισμός, ο οποίος διακρινόταν από ευγενή άμιλλα,  σεβασμό στον συναγωνιστή ή ακόμα και στον αντίπαλο.

Σήμερα αναρωτιέμαι, υπάρχει αθλητισμός; Έτσι όπως μας τον δίδαξε η ιστορία; Υπάρχει το αληθινό πνεύμα των Ολυμπιακών αγώνων; Σκεφτείτε ότι οι αρχαίοι σταματούσαν κάθε εχθροπραξία για να γίνουν οι Ολυμπιακοί αγώνες! Τόσο μεγάλη αξία είχε για αυτούς ο αθλητισμός!! Σήμερα έχει την ίδια αξία; Ή την ίδια ουσία;

Κατά τη γνώμη πολλών ανθρώπων, σήμερα δεν υπάρχει αθλητισμός! Τη θέση αυτού του ιδεώδους την πήρε ο πρωταθλητισμός! Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά στις δύο έννοιες. Στον αθλητισμό, υπάρχει η ευγενής άμιλλα, ο τίμιος αγώνας, ο σεβασμός στον συναθλητή και τέλος η χαρά της συμμετοχής! Το « ευ αγωνίζεσθαι!» Στον πρωταθλητισμό, όμως, όλα τα παραπάνω θυσιάζονται στο βωμό της νίκης! Στο βωμό της επιτυχίας του στόχου, ή αν θέλετε του ρεκόρ είτε είναι εγχώριου είτε παγκόσμιου.

Σε αυτό το βωμό, λοιπόν, θυσιάζονται πολλά νέα παιδιά, τα οποία ξεκινούν με χαρά και όνειρα την καριέρα τους, σαγηνευμένα από το ιδεώδες του αθλητισμού. Στην πορεία, βέβαια, ανακαλύπτουν ότι η πραγματικότητα είναι λίγο έως πολύ διαφορετική! Κάποια παιδιά, παίρνουν εντολές για παράνομα χτυπήματα ( τα γνωστά χτυπήματα κάτω από την επιτρεπόμενη ζώνη), προκειμένου να νικήσουν τον αντίπαλο. Στα ¨ευγενή¨ αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ βλέπουμε πολύ συχνά σοβαρούς τραυματισμούς. Τόσο που αναρωτιέσαι αν βλέπεις μπάσκετ ή μποξ.

Άλλα νεαρά πάλι παιδιά, θυσιάζουν την ομαλή λειτουργία του οργανισμού τους, ή ακόμα αν θέλετε, παίζουν στην κυριολεξία, με την υγεία τους και παίρνουν κατόπιν, πάντα, εντολών ή καθοδηγήσεων από τους προπονητές τους, βιταμίνες ή άλλες ουσίες οι οποίες αυξάνουν τις επιδόσεις του αθλητή. Το γνωστό σε όλους πια « ντοπάρισμα». Βέβαια μετά από τη λήψη τόσων ουσιών, δεν έχουμε μπροστά μας έναν αθλητή, ούτε καν έναν πρωταθλητή! Έχουμε ένα ρομπότ! Ή αν θέλετε ένα τηλεκατευθυνόμενο παιχνιδάκι, που γίνεται έρμαιο στα χέρια επιτήδειων.

Προσοχή και στα πιο ¨αθώα¨ γυμναστήρια, τα οποία συνηθίζουν να προμηθεύουν τους πελάτες τους με ουσίες που αυξάνουν την μυϊκή μάζα, για την απόκτηση του πολυπόθητου γυμνασμένου σώματος!  Έτσι, ακόμα και η απλή γυμναστική γίνεται, όχι για την εξάσκηση και την υγεία του οργανισμού, αλλά για την επίδειξη της ομορφιάς του.

Ας αφήσουμε τώρα το θέμα με τις ουσίες και ας προχωρήσουμε στο άλλο πονεμένο σημείο του σύγχρονου αθλητισμού που δεν είναι άλλο από τα ¨στημένα¨ παιχνίδια! Έχουν ακουστεί και έχουν καταγραφεί δεκάδες υποθέσεις για παιχνίδια κυρίως ποδοσφαίρου ( γιατί αυτά έχουν το μεγαλύτερο κέρδος , διότι συμμετέχουν και στο προπό ή στο στοίχημα) που το αποτέλεσμα του αγώνα ήταν γνωστό πριν καν σφυρίξει ο διαιτητής την έναρξη του αγώνα.

Με τα χρόνια αυτή η κατάσταση, της αδικίας και μεροληψίας των διαιτητών, οδήγησε στο φανατισμό κάποιων φιλάθλων. Οι τελευταίοι δημιούργησαν ομάδες και θεώρησαν ( αρχικά τουλάχιστον) ότι με τη βία θα επέβαλαν το δικό τους δίκιο στους αγώνες.

Πηγαίνεις, λοιπόν, σήμερα σε ένα γήπεδο και το μόνο που ακούς είναι αισχρόλογα συνθήματα για τους παίκτες της ομάδας, για τους φίλαθλους, για τους διαιτητές κ.τ.λ. ( οι δε μάνες, μαθαίνουν για την σεξουαλική τους ζωή….) Είναι ότι πιο επιμορφωτικό μπορείς να δώσεις στο παιδί σου για να ενστερνιστεί τη νεοελληνική αντίληψη του αθλητισμού. Αν ρωτήσεις ένα μικρό παιδάκι, μετά από μια επίσκεψη στο γήπεδο, τι είναι αθλητισμός θα σου απαντήσει: « πάρα πολλοί άνθρωποι που βρίζουν και λένε κακά λόγια». Εκπληκτικό έ;

Φυσικά και έχουν περάσει προ πολλού οι εποχές που οι πατεράδες έπαιρναν τους γιους τους και πήγαιναν στο γήπεδο! Με τα τόσα που ακούγονται  ότι γίνονται στα γήπεδα, ειδικά σε αγώνες υψίστης σημασίας, δεν τολμάς να περάσεις έξω από το γήπεδο, όχι να μπεις μέσα!!

Φοβάσαι ακόμα μην τύχει να περνάς έξω από το γήπεδο την ώρα της λήξης ενός αγώνα και σε πάρει παραμάζωμα το κύμα των χούλιγκαν και βρεθείς άνευ λόγου και αιτίας στα επείγοντα ενός νοσοκομείου.

Η εποχή του αθώου και υγιούς αθλητισμού, δυστυχώς έχει παρέλθει ανεπιστρεπτή. Όσοι έλεγχοι και αν γίνονται, όσο αυστηρά και αν γίνουν τα κριτήρια, πάντα θα υπάρχουν ουσίες οι οποίες θα τα προσπερνούν! Και πάντα θα υπάρχουν επιτήδειοι που στήνουν παιχνίδια. Ο αθλητισμός από ιδεώδες έγινε μια παγκόσμια βιομηχανία ανθρώπων, ονείρων, προσδοκιών.

Αν υπάρχει μια ελπίδα να ξαναδούμε έναν υγιή αθλητισμό, είναι η αλλαγή της κουλτούρας και της ιδέας του αθλητισμού! Είναι αυτό που λένε συνήθως οι αθλητές: « παλεύω για τη φανέλα» !!! μόνο τότε ίσως αλλάξουν οι αξίες και τα πιστεύω των νέων ανθρώπων!  Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει τη συνεργασία των προπονητών, των αθλητών και αυτού που λέγεται παιδεία! Να επαναπροωθηθεί το ιδεώδες του αθλητισμού.... η αξία της συμμετοχής σε έναν αγώνα και το όνειρο της δόξας! Ίσως τότε να δούμε πιο ομαδικά και πιο ευγενή παιχνίδια, στα οποία οι διαιτητές θα περιττεύουν μιας και όλοι θα γνωρίζουν και θα τιμούν τους κανόνες του παιχνιδιού! 

Η συναδελφικότητα και η εκτίμηση μεταξύ των αθλητών όταν και αν επιτευχθεί, θα περάσει και στην κερκίδα.... η βία θα πάψει να υφίσταται και τα παιδιά μας θα γυρίζουν απο τα γήπεδα έχοντας αποκομίσει μια όμορφη εμπειρία και το κυριότερο θα γυρίζουν σώα και αβλαβή! είτε πρόκειται για αθλητές, είτε για φίλαθλους!

Δε θέλει κόπο, παρά μονάχα τρόπο!!!


Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

Σχολική βία


Η βία στα σχολεία μας είναι ένα φαινόμενο το οποίο τείνει να γίνει επικίνδυνο. Είναι ένα φαινόμενο, όμως, που σχετίζεται απόλυτα με την παιδεία που παίρνουν τα παιδιά μας είτε από το ίδιο το σχολείο, είτε από εμάς τους γονείς.

Καθημερινά ακούμε για μικρές συμμορίες παιδιών που εκφοβίζουν τους συμμαθητές τους, τους ληστεύουν, τους κακοποιούν είτε φραστικά, είτε σωματικά. Ο κοινωνικός ρατσισμός βασιλεύει στη σχολική κοινωνία. Παιδιά, των οποίων οι χαρακτήρες είναι ιδιαίτεροι και ξεφεύγουν από το κοινωνικό status  είναι τα πρώτα θύματα. Παιδιά με προβλήματα στο σπίτι, ευαίσθητα, και προβλήματα στην επικοινωνία είναι στόχος αυτών των ομάδων.

Ανέκαθεν στην κοινωνία μας, όποιος ήταν «διαφορετικός» και δεν υπαγόταν ή ξέφευγε λίγο από την αγέλη ήταν  κατακριτέος. Αυτή η διαφορετικότητα, γίνεται αρχικά θέμα συζήτησης, κρίσης και καταλήγει σε απόρριψη από την ομάδα. Αυτή η συμπεριφορά μας αναπόφευκτα, περνάει στην ψυχολογία των παιδιών μας και μεταφέρεται στη σχολική κοινωνία. Η τελευταία, είναι η μικρογραφία της δικής μας.

Ο σοφός λαός λέει: « το πρόβατο που φεύγει από το κοπάδι, το τρώει ο λύκος»
Αν λοιπόν για κάποιον λόγο το παιδί δεν είναι ένα το πρόβατο που ταιριάζει απόλυτα με το κοπάδι…. Ο αποκλεισμός του είναι δεδομένος. Αν ξεκινήσει, συνήθως το πιο σωματώδες παιδί της παρέας, να κοροϊδεύει και να πειράζει το εν λόγω παιδί… τότε αρχίζει το πρόβλημα και το μαρτύριο του παιδιού.

Οι καταστάσεις που βιώνουν τα παιδιά αυτά είναι διάφορες και ποικίλουν από ηλικία σε ηλικία. Στο δημοτικό για παράδειγμα το λιγότερο που μπορεί να υποστεί είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός, κοινώς τα άλλα παιδιά δεν το αφήνουν να συμμετέχει στα κοινά παιχνίδια ή στην παρέα. Και το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί είναι η κοροϊδία ή η σωματική επίθεση. Το κακό είναι ότι σε αυτή την ηλικία διαμορφώνεται και ο χαρακτήρας ενός παιδιού. Σκεφτείτε ένα παιδί που βιώνει τον αποκλεισμό και την κοροϊδία σε αυτήν την ευαίσθητη ηλικία. Όταν μεγαλώσει θα συνεχίσει να είναι το παιδί της « σφαλιάρας» όπως συνηθίζεται να αποκαλείται, ένα παιδί άβουλο, χωρίς παρέες.... ένα παιδί που αν του δοθεί κάποτε και για κάποιο λόγο λίγη εξουσία ….. μπορεί να βγάλει πολύ σαδιστικά συναισθήματα και να προβεί σε κατακριτέες πράξεις.

Στο γυμνάσιο και στο λύκειο τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο, παιδιά – θύματα σχολικής βίας δεν δέχονται πια μόνο πειράγματα. Έχουν γίνει γνωστά περιστατικά σοβαρού ξυλοδαρμού με αποτέλεσμα το θύμα να καταλήξει στο νοσοκομείο. Επίσης οι κλοπές κινητών τηλεφώνων είναι κάτι σύνηθες πια. Το χειρότερο, όμως, κομμάτι, ίσως είναι η απειλή και ο εκφοβισμός. Κάποιοι αναγκάζουν ένα παιδί να κάνει μια πράξη, την οποία δεν τολμούν  να κάνουν οι ίδιοι γιατί θα υποστούν κυρώσεις. Έτσι αναγκάζουν τον αδύναμο κρίκο να πράξει, αλλά και να επωμιστεί τις κυρώσεις, αφού οι ίδιοι θα φροντίσουν να το καταγγείλουν. Τρανταχτό παράδειγμα οι καταλήψεις στα σχολεία. Αν δεν ακολουθήσεις τους μπροστάρηδες και δεν κάνεις την κατάληψη που αποφάσισαν, τότε θα πρέπει να υποστείς τις συνέπειες. Να φοβάσαι να κυκλοφορήσεις τα βράδια στη γειτονιά σου για παράδειγμα.

Δυστυχώς οι εκπαιδευτικοί μας είναι στην πλειοψηφία τους, κατώτεροι των περιστάσεων! Ο δε σχολικός κανονισμός χαλαρός μέχρι ανυπαρξίας. Έχω ακούσει περιστατικό, να δέρνουν τρεις μαθητές, εν ώρα μαθήματος, έναν άλλο μαθητή και ο δάσκαλος να πετάει χαρταετό! Η απάθειά τους σε αυτά τα ζητήματα, είναι άκρως επικίνδυνη. Ο άνθρωπος, ανήκει στην κατηγορία των θηλαστικών, και συμμορφώνεται με τη διαδικασία δράση – αντίδραση! Αν ένα άτομο γνωρίζει ότι οτιδήποτε  και αν κάνει δεν πρόκειται κανείς να το πειράξει ή ακόμα και κανείς να μη δώσει σημασία, να μην έχει κανενός είδους επίπτωση πάνω του, βαθμιαία μπορεί να φτάσει ακόμα και στη χειρότερη πράξη! Σε κάθε μας ενέργεια γνωρίζουμε ότι υπάρχει και μια συνέπεια, θετική ή αρνητική.

Τα παιδιά – θύματα βιώνουν άσχημες καταστάσεις με συνέπεια να μη θέλουν να πάνε στο σχολείο, να πέφτει η απόδοσή τους στο μάθημα, να είναι μονίμως με χαλασμένη διάθεση και να αρρωσταίνουν αρκετά συχνά. Αν δείτε αυτά τα σημάδια στο παιδί σας, θα πρέπει να καταλάβετε ότι κάτι του συμβαίνει στο σχολείο. Συνήθως αυτά τα παιδιά ντρέπονται να μιλήσουν για αυτό το θέμα με τους γονείς τους, ιδιαίτερα όταν είναι στην ηλικία της εφηβείας γιατί θεωρούν ότι η όποια παρέμβαση των γονιών τους δεν θα λύσει το πρόβλημα αλλά θα το επιδεινώσει.

Οι παιδοψυχολόγοι υποστηρίζουν πως η κάθε είδους ταμπέλα στα παιδιά έχει ένα αντίκτυπο στην ψυχολογία του. Τα παιδιά συνηθίζουν να αποκαλούν τους συμμαθητές τους με ένα επίθετο είτε αυτό είναι το πιο αθώο όπως το βλάκας, είτε φτάνει σε χειρότερο όπως το «είσαι γκέι» « είσαι βρωμερός» και άλλα πολλά…. Στο παράδειγμα του «βλάκα», το παιδί που το αποκαλούν συνέχεια έτσι, κάποια στιγμή θα θεωρήσει ότι όντως είναι χαμηλής νοημοσύνης. Στην δε περίπτωση του « είσαι γκέι», το παιδί θα αρχίσει να αναρωτιέται αν βγάζει κάτι το περίεργο στους συμμαθητές του για να τον αποκαλούν έτσι. Θα αρχίσει να ψάχνει το σώμα του και ίσως για κάποιο διάστημα ( μπορεί να ακούγεται τραβηγμένο) να πιστέψει πως όντως έχει ¨ιδιαίτερες¨ σεξουαλικές προτιμήσεις.

Όπως καταλαβαίνετε το πρόβλημα της ψυχολογικής ή σωματικής βίας στο σχολείο έχει αντίκτυπο στην ψυχοσύνθεση του παιδιού μας, και επειδή το σχολείο δεν « μπορεί» να μας βοηθήσει να λύσουμε το πρόβλημα, κάτι θα πρέπει να κάνουμε εμείς οι γονείς.

Η επικοινωνία και πάλι είναι το μεγαλύτερό μας όπλο. Το παιδί πρέπει να μπορεί να επικοινωνεί μαζί μας είτε ανήκει στην ομάδα των θυτών ή στην ομάδα των θυμάτων.

Αν αντιληφθούμε ότι το παιδί μας ¨πειράζει¨ κάποιο άλλο, θα πρέπει να συζητήσουμε μαζί του και να καταλάβουμε το γιατί και κάτω από ποιες συνθήκες γίνεται το πείραγμα. Γιατί μπορεί να γίνεται επειδή το παιδί μας το θέλει ή μπορεί να γίνεται γιατί πιέζεται από κάποιους άλλους για να το κάνει.

Θα πρέπει να δείξουμε στο παιδί μας, με παραδείγματα ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε στους άλλους αυτό που δεν μας αρέσει να μας κάνουν. Πριν από κάθε μας ενέργεια, θα πρέπει να σκεφτούμε αν αυτό που πρόκειται να κάνουμε είναι σωστό ή τι επιπτώσεις θα έχει σε μας και στους γύρω μας.

Αν πάλι αντιληφθούμε ότι το παιδί μας δεν θέλει να πάει σχολείο, πρέπει με συζήτηση να φτάσουμε στο θέμα που το απωθεί από τον τόπο εκπαίδευσής του, από τους φίλους του. Όταν φτάσουμε στο επιθυμητό σημείο της ομολογίας του, ότι δηλαδή είναι θύμα σχολικής βίας, η αντίδρασή μας πρέπει να είναι καταρχήν ψύχραιμη. Θα προσπαθήσουμε να μάθουμε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούμε και ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης θα επέμβουμε.

Είμαι της άποψης ότι γενικά τα παιδιά σήμερα μαλώνουν και αύριο τα βρίσκουν, και ότι σε γενικές γραμμές, εμείς οι γονείς δεν πρέπει να διαταράσσουμε αυτήν την ισορροπία. Αν όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει από αυτήν την ισορροπία ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να επέμβουμε. Πάντα με γνώμονα τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Πρέπει, να δώσουμε στο βλαστάρι μας να καταλάβει ότι το σχολείο του είναι η πρώτη κοινωνία που θα πρέπει να ενσωματωθεί και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορούμε να είμαστε πάντα μαζί του, ώστε να το προστατεύουμε! Θα πρέπει, λοιπόν, να μάθει να υπερασπίζεται μόνο του τον εαυτό του και να μην κάνει στους άλλους ό,τι πληγώνει το ίδιο.  

Η σχολική βία, είναι θέμα γονέων πια… η πολιτεία και η  κοινότητα διδασκόντων  είναι ανίκανες να το λύσουν.

Η παιδεία ξεκινά και καταλήγει στην οικογένεια!!! Από εμάς εξαρτάται τι ενεργούς πολίτες θα δώσουμε στην αυριανή κοινωνία.


Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012

Ενός κακού, μύρια έπονται….



Πόσες φορές δεν θα μας έτυχε να ξυπνήσουμε ανάποδα…. Να έχουμε στραβωμένα μούτρα από τα πρώτα λεπτά της μέρας; Να μας ενοχλούν τα πάντα και να γκρινιάζουμε για τα πάντα;

Ξεκινάς με αυτή την ηλίθια ψυχολογία, να πας στη δουλειά. Βγαίνεις έξω, πας να πάρεις το αμάξι και βλέπεις ότι ο γείτονας έχει κολλήσει το αυτοκίνητο στο δικό σου και καταλαβαίνεις ότι θα βρίσεις σαν νταλικέρης μέχρι να το βγάλεις!

Ξεκινάς με τα πολλά και λες στον εαυτό σου: « η καλή μέρα από το πρωί ξεκινά! Και η δική μου δείχνει ότι θα μου πάει τρέλα!»
Στο δρόμο, νιώθεις ότι παίζεις στα συγκρουόμενα! Ο ένας σου βγαίνει από δεξιά και ο άλλος σου κορνάρει γιατί φρέναρες στην προσπάθειά σου να μην τρακάρεις με τον άλλον! Ένα απέραντο τρελοκομείο και εσύ καπνίζοντας σαν μαύρος προσπαθείς να συγκρατήσεις τα νεύρα σου!

Επιτέλους φτάνεις στη δουλειά…. Αμ δε! Τα βάσανά σου δεν τελείωσαν!   Το αφεντικό μάλλον μάλωσε με τη γυναίκα του ή με την γκόμενα! Και τα δυο ενδεχόμενα παίζουν…. Μαζί και τα νεύρα σου!

Λες: « εντάξει! Μέρα είναι θα περάσει!»

Ναι, αλλά η διάθεσή σου έχει πέσει στα τάρταρα!!!
Για έναν διαολεμένο λόγο όλα, μα όλα σου πάνε στραβά σήμερα! Τα τηλέφωνα χτυπάνε σαν δαιμονισμένα! ( να φέρουμε κάποιον να εξευμενίσει τα πνεύματα!)

Σαν να μην έφταναν όλα τα υπόλοιπα ήρθαν και επισκέψεις…. Και θέλουν καφεδάκι! Με τη μούρη απλωμένη στα πατώματα ρωτάς τι καφέ θέλουν. Παίρνεις μια παραγγελία, λες και ο καφές είναι διαμέρισμα και μάλιστα επιπλωμένο.

-      Ουφ! Έφυγαν και αυτοί! Ώρα να δουλέψουμε και λίγο!
Αμ δε! Κόλλησε το πρόγραμμα, κόλλησε ο σέρβερ! Τίποτα δεν λειτουργεί! Καλείς τον τεχνικό, χάνεις άλλη μισή ώρα και νιώθεις το άγχος να σε πνίγει! Σου έχει φύγει κάθε διάθεση για δουλειά! Τη μόνη διάθεση που έχεις είναι να πνίξεις κάποιους!

Με νεύρα σπασμένα συζητήσεις υψηλού επιπέδου δεν γίνονται! Απλή κουβέντα με το αφεντικό κατέληξε σε μάτς υψηλού επιπέδου!

Πάει και αυτό λες! Άντε ήρθε η ώρα να φύγουμε! Γιούπι!!!

Γυρνάς στο σπίτι και βλέπεις το παρκινγκ σου κατειλημμένο!!!
-      Την τύχη μου μέσα, σήμερα!!!
Η κόρνα χτυπά σαν ένας ακόμα δαίμονας…. Ο γείτονας βγαίνει και εσύ τον δολοφονείς με το βλέμμα σου!

Μπαίνεις στο σπίτι…. Το πιτσιρίκι σου το έπιασε λογοδιάρροια και εσύ έχεις ένα σφυρί να χτυπά το κεφάλι σου!!! Ξεκινάς μαζί με το παιδί τα μαθήματά του, ενώ τα χέρια σου τρέμουν από τα νεύρα.

Και ως δια μαγείας το παιδί σου παθαίνει αλτσχάιμερ! Δεν θυμάται τίποτα! Λες και δεν πήγε ποτέ σχολείο! Δεν ξέρει πρόσθεση, δεν ξέρει να διαβάζει και νιώθεις ένα ποτάμι να φουσκώνει μέσα σου…. Έτοιμο να πλημμυρίσει τον κόσμο….

-      Συγκρατήσου, δε σου φταίει τίποτα το παιδί!
Τα παιδιά, ως γνωστό, αντιλαμβάνονται τα πάντα! Και με τον χειρότερο τρόπο τους προσπαθούν να λειτουργήσουν σαν αλεξικέραυνα!! Να σε τραβήξουν από το πρόβλημά σου, αλλά και να επωμιστούν όλη την κακή σου ενέργεια!! Αυτό κάνει και ο μικρός σου σήμερα…. Τραβάει τον ηλεκτρισμό σου με μανία!!!

Δεν θα σου πω ότι αν συνεχίσεις να έχεις αυτά τα μούτρα, τον καβγά με το σύζυγο, θεώρησέ τον δεδομένο!! Άλλωστε έχεις φάει όλη την τούρτα, αλλά μένει το κερασάκι!!! Και να είσαι σίγουρος ότι έρχεται….

Άσε που όταν πέσεις πτώμα στο κρεβάτι σου, δεν θα σου κολλάει ο ύπνος ούτε με κολλητική ταινία! Η υπερένταση θα σου βγει και θα κάνει πάρτι στο κεφάλι σου!!!

Μια άσχημη μέρα πέρασε…. Αλλά κάθε μα κάθε φορά καταλήγεις στο ίδιο συμπέρασμα! Ότι η κακή ψυχολογία και η μιζέρια δεν βοηθούν! Οι κακές σκέψεις φέρνουν χειρότερες καταστάσεις!!! Ενός κακού… μύρια έπονται!!!

Το μόνο που χρειάζεσαι στο ξύπνημα της μέρας, είναι ένα γλυκό φιλί από τους αγαπημένους σου…. Ένα φλιτζάνι καφέ… και πολύ θετική ενέργεια!!!

Ακόμα και όταν όλα σου πάνε στραβά…. Μη σταματάς να χαμογελάς!! Να χαμογελάς σε κάθε κακοτοπιά!! Μόνο έτσι θα εξορκίσεις το κακό! Πρέπει να του δείχνεις ότι είσαι πιο δυνατός από αυτό και ότι εσύ είσαι το μόνο αφεντικό στη ζωή  και στην ψυχολογία σου!!

Εντάξει! Εκτονώθηκα και σήμερα! Μια δύσκολη μέρα έλαβε τέλος… πάω να κοιμηθώ και ναι, πάω χαμογελώντας…. Προσπαθώντας να πείσω τους γείτονες να μη φωνάζουν, να μη σβαρνάνε τα έπιπλά τους…. Τουλάχιστον για σήμερα!!!

Ναι, χαμογελώ… προσπαθώ να ξορκίσω το κακό! Αν πετύχει αυτό …. Θα σας ενημερώσω!!! Καλή σας νύχτα!