Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

Βασικοί κανόνες….




Διαβάζοντας διάφορα άρθρα, διάφορα βιβλία…. Για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται κανείς στους γύρω του… είτε για να είναι επιτυχημένος επαγγελματίας, είτε για να βρει τον άνθρωπο της ζωής του…. είτε για να γίνει ένας σωστός γονιός! Αναρωτιέμαι από πού βγαίνουν όλα αυτά τα συμπεράσματα!

Κανόνες…. Οι ψυχολόγοι λένε… λένε… γράφουν… και αναλύουν την ανθρώπινη συμπεριφορά…. Προσπαθώντας να μας πείσουν ότι όλα είναι θέμα σωστής τήρησης, κάποιων κανόνων! Κανόνες συμπεριφοράς!

Βασικοί κανόνες!
  • ·         Να ακούς το συνομιλητή σου!
  • ·         Να χαμηλώνεις τα μάτια σου όταν θέλεις να δείξεις ότι κατανοείς το λάθος σου ( να δείξεις….. όχι όταν το έχεις πραγματικά μετανιώσει)
  • ·         Να έχεις τα χέρια σου χαλαρά στο πλάι όταν λες ψέματα… οι σφιγμένες γροθιές σε προδίδουν!
  • ·         Να διαβάζεις τα θέματα που ενδιαφέρουν το πρόσωπο που κυνηγάς! Ώστε να δείχνεις ενημερωμένος/νη και να έχετε κάτι να συζητήσετε!
  • ·         Μη σταυρώνεις τα χέρια σου όταν θέλεις να πετύχεις μια καλή συμφωνία… δείχνεις ότι είσαι σε θέση άμυνας!
  • ·         Όταν θέλεις να νουθετήσεις το παιδί σου, να κοιτάς πάνω από το κεφάλι του…  για να του δείξεις ποιος είναι ο αρχηγός της ιστορίας!
Μπλα μπλα μπλα….

Θα μπορούσα να γράφω ώρες για τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς, που γράφουν και ξαναγράφουν οι ψυχολόγοι. Οι τελευταίοι νομίζουν ή μάλλον πιστεύουν ακράδαντα ότι οι άνθρωποι είναι ρομποτάκια! Ότι όλοι υπακούουν στους ίδιους γελοίους κανόνες τους!

Κανόνες για το πώς θα καταφέρεις να ξεγελάσεις κάποιον στον επαγγελματικό τομέα, ώστε να φανείς επιτυχημένος, κανόνες για το πώς θα ενθουσιάσεις την κοπέλα στο μπαρ και θα καταφέρεις να τη ρίξεις στο κρεβάτι… κανόνες!
Να μην ξεχάσω να αναφέρω και τη γλώσσα του σώματος! Αυτή και αν δεν είναι για γέλια! Έχω διαβάσει πολλά άρθρα, που περιγράφουν το τι σημαίνει ένα άγγιγμα, τι σημαίνει ένα βλέμμα, ο τρόπος που ξύνει τη μύτη του κάποιος (και καλά νοιώθει αμηχανία, είναι απίθανο να τον φαγουρίζει εκείνη τη στιγμή!) ακόμα και ο τρόπος που κάποιος κάθεται!

Ίσως καταλάβατε όσοι με διαβάζετε καιρό, ότι είμαι περίεργος άνθρωπος! Είμαι μάλλον η προσωποποίηση αυτού που λένε: « η περιέργεια σκότωσε τη γάτα»! Το λοιπόν, κάθε φορά που διάβαζα κάτι καινούργιο έκανα διάφορα πειράματα με τους ανθρώπους γύρω μου! παρατηρούσα τον τρόπο που κάθονται, τον τρόπο που γελάνε… αυτό που παρατήρησα όμως… δεν μπαίνει σε κανόνες! Δεν μπαίνει σε καλούπια!

Είδα ανθρώπους να προσπαθούν μέσα από δάκρυα κροκοδείλια να με πείσουν ότι έχουν δίκιο, ή το πόσο πληγωμένοι αισθάνονται! Είδα ανθρώπους που με ύφος υπεροπτικό ή  καμιά φορά αδιάφορο… να προσπαθούν να με πείσουν ότι δεν τους αγγίζει τίποτα! Ότι τα έχουν καλά με τον εαυτό τους! μα…. Άλλα έλεγε το σώμα…. Και άλλα το στόμα! Κυρίως όμως… εκείνα τα μάτια… γέμιζαν δάκρυα! Δάκρυα που ο εγωισμός τους δεν τους άφηνε να ελευθερώσουν! Μην και τους κρίνω ως αδύναμους! Μήπως και τους κακοχαρακτηρίσω!

Είδα  ανθρώπους να με χτυπούν φιλικά στην πλάτη… και να εννοούν στην έχω φυλαγμένη! Είδα κάποιους άλλους…. Να μην μπορούν να μιλήσουν και τα μάτια, το σώμα, τα χέρια…. Να… ρητορεύουν με απίστευτη χάρη για όλα όσα θέλει η ψυχή να πει!

Περιττό να σας πω ότι σπανίζουν οι γνήσιοι άνθρωποι! Είμαι σίγουρη ότι το έχετε καταλάβει όλοι! Προσωπικά δεν αντέχω το δήθεν! Όλοι όσοι με γνωρίζουν από κοντά… χωρίζονται σε δυο στρατόπεδα! Σε αυτούς που με γουστάρουν γιατί τα λέω « χύμα και τσουβαλάτα» κατά την έκφραση του λαού, και σε αυτούς που θέλουν να με πετύχουν στη γωνία για τον ίδιο ακριβώς λόγο! Τι να κάνω; Αυτή είμαι! Και για αυτό που είμαι θέλω να με αγαπούν οι άνθρωποί μου! όχι για αυτό που θα ήθελαν να είμαι!

Τι νόημα έχει να ζεις μια ζωή επιτηδευμένη; Ψεύτικη; Πως μπορείς να νοιώσεις γαλήνιος όταν κάνεις πάντα αυτό που θέλουν οι άλλοι να κάνεις; Ποια είναι η ευχαρίστηση όταν καταφέρεις με ψέματα να «τυλίξεις» τον άνθρωπο που σε ενδιαφέρει; Αργά ή γρήγορα…. Ή θα σε καταλάβει και θα σε στείλει από κει που ήρθες ή …. Θα πνιγείς μέσα στο ψέμα που δημιούργησες μόνος σου! Ή … θα χάσεις τον εαυτό σου… και δεν θα ξέρεις ποιος/ ποια πραγματικά είσαι!

Ποιο το όφελος λοιπόν;

Τίποτα δεν διαρκεί αν δεν είναι αληθινό! Αυτό ναι! Είναι ένας βασικός κανόνας!

Το να είσαι ο εαυτός σου… είναι αξία ανεκτίμητη! Αυτός είναι ένας ακόμα!

Οι ψυχολόγοι θεωρούν ότι μπορούν να αναλύσουν την πιο ενδόμυχη σκέψη ενός ανθρώπου… να τη συνδέσουν με μια φιλολογία που έγραψε κάποιος κάποτε, και να το βαφτίσουν… διαταραγμένη προσωπικότητα! Ή κάτι ακόμα χειρότερο! Άραγε εμένα… τι ετυμηγορία θα μου έβγαζαν;

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός! Έχει το δικό του χαρακτήρα, τις δικιές του εμπειρίες και έχει ζωή διαφορετική από κάθε άλλο άνθρωπο στον κόσμο! Είναι κουτό να προσπαθούμε να βάλουμε κανόνες στη συμπεριφορά των ανθρώπων! Γιατί ένα χαμόγελο κάποιον μπορεί να τον κερδίσει και κάποιο άλλος να πιστεύει ότι θέλεις να του κάνεις κακό! κάποιοι εκτιμούν την ευγένεια… αλλά σε άλλους πρέπει να χρησιμοποιήσεις άλλον τρόπο για να κάνεις τη δουλειά σου! Ακόμα και στους ίδιους ανθρώπους… όλες οι ώρες δεν είναι ίδιες! Κάποια φορά ένα αστείο ήταν πετυχημένο… και κάποια άλλη… το ίδιο αστείο έγινε αιτία καβγά!

Συμπέρασμα;

Σε αυτό το σημείο, απευθύνομαι κυρίως στις γυναίκες… γιατί εμείς έχουμε την τάση να τα αναλύουμε όλα… τον τρόπο που μας κοίταξε, πως ήταν τα χέρια του, τα πόδια του… αν κοιτούσε το ταβάνι ή το μπούστο της σερβιτόρας… και όλα αυτά τα γελοία! Περνάμε ώρες ολόκληρες αναλύοντας το αυτονόητο! Είτε γιατί θέλουμε να πιστέψουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που ήθελαν να μας πουν, είτε γιατί μας αρέσει να παραμυθιαζόμαστε και δεν θέλουμε να δούμε την αλήθεια!

Αν κάποιος σου χαϊδέψει το χέρι, δεν σημαίνει ότι θα σε παντρευτεί, ακόμα και αν το έγραψε ο ποιο επιφανής ψυχολόγος! Το ίδιο αν του μαγειρεύεις καλά, ή έχεις καλές σχέσεις με τη μητέρα του! καλό το παραμύθι… αλλά ας είμαστε και λίγο ρεαλιστές!

Ας δεχτούμε τους ανθρώπους μας όπως είναι… ας του αφήσουμε να είναι αυτοί που πραγματικά είναι! Δείχνοντάς τους πρώτοι το παράδειγμα! Του να είμαστε οι εαυτοί μας! Το να αφήνουμε να μας δουν όπως πραγματικά είμαστε!

Πάντα πίστευα… πως οι κανόνες είναι για να σπάνε! Όσα και αν έχεις πιστέψει, όσα και αν έχεις δει… και έχεις βάλει πια κανόνες στη ζωή σου… είμαι σίγουρη… πως θα βρεθεί κάποιος που θα τους γκρεμίσει σαν πύργο από τραπουλόχαρτα! Και τότε… θα νοιώσεις ότι τελικά δεν ξέρεις τίποτα! Και θα ξεκινάς την κατηγοριοποίηση πάλι από την αρχή!

Είναι όμορφο να είναι κανείς γνήσιος, να είναι αληθινός! Με τα προτερήματα, μα και με τα ελαττώματά του! να μπορεί να γελάσει τρανταχτά όταν του κάνει κέφι, αλλά και να αφήσει τα δάκρυα ελεύθερα όταν το έχει ανάγκη!

Να είσαι ο εαυτός σου! Γιατί αξίζεις πολλά περισσότερα από όσα νομίζεις!


Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015

Αφανείς ήρωες!



Η ζωή είναι ένα παιχνίδι… λένε κάποιοι….
Κάποιοι άλλοι λένε πως είναι ένα ταξίδι…. Άλλοι ότι είναι μια πρόκληση… εσείς ίσως να έχετε κάποια άλλη ιδέα! Εμένα μου ταιριάζει η άποψη ότι η ζωή μοιάζει με ένα ταξίδι!

Ένα ταξίδι με τρένο…. Σταματά σε πολλούς σταθμούς, κάποιοι ανεβαίνουν και κάποιοι κατεβαίνουν! Άλλοι σου πιάνουν την κουβέντα… μερικούς τους απαντάς μονολεκτικά, ενώ άλλοι σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον με την πρώτη ματιά…. Και προσπαθείς εσύ να τους προσεγγίσεις! Κάποιοι μένουν μαζί σου… στο ίδιο τρένο, στο ίδιο βαγόνι… για πολύ καιρό! Κάποιοι… απλά κατεβαίνουν στην επόμενη στάση… και θεωρείς… εντελώς βλακωδώς ότι δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στο ταξίδι…. Σε αυτό το ταξίδι που λέγεται ζωή!

Κάποια στιγμή…. Αφιερώστε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας και αναρωτηθείτε… πόσες ζωές επηρεάσατε με την παρουσία σας… πόσα πράγματα άλλαξαν γιατί απλά υπήρξατε στο σωστό μέρος, την κατάλληλη στιγμή! Μήπως είσαστε και εσείς…. Ένας αφανής ήρωας; Για κάποιον; Για κάποιους;

Κάποτε…. Μια γυναίκα ήταν στα πρόθυρα της νευρικής κρίσης… ήταν έτοιμη να καταρρεύσει… ζούσε στον τέταρτο όροφο μιας πολυκατοικίας…. Στο μυαλό της στριφογύριζε μια σκέψη… ολοένα και πιο δυνατή… ολοένα και πιο έντονη! Να κάνει το βήμα, να βγει στο μπαλκόνι και να δώσει μια… να γλυτώσει από το υποτιθέμενο μαρτύριό της! Βάζω υποτιθέμενο γιατί μια επίσκεψη την έκανε να αναθεωρήσει τα πάντα! Μια γυναίκα την επισκέφθηκε… χωρίς προειδοποίηση, χωρίς να γνωρίζονται και της έδωσε μια άλλη οπτική γωνία για το «μαρτύριο»! αυτή η άγνωστη γυναίκα έσωσε τη ζωή μιας άλλης, χωρίς η ίδια να το μάθει ποτέ! Απίστευτο; Και όμως! Κάποτε μου εκμυστηρεύτηκε η παραλίγο αυτόχειρας την παραπάνω ιστορία!

Ένα ακόμα παράδειγμα; Και αυτό πραγματική ιστορία!
Ένας άντρας ρωτά τη συνάδελφό του, αν ενδιαφέρεται να αγοράσει ένα οικόπεδο στη Χαλκιδική… πες… πες… έφτασε στο λόγο που ήθελε να το πουλήσει! Η γυναίκα του, προκειμένου να κάνει παιδιά, έπρεπε να εγχειριστεί και μετά να κάνει εξωσωματική! Η συνάδελφος τον ρώτησε γιατί δεν προβαίνει σε μια υιοθεσία αντί να κάνει όλη αυτήν τη διαδικασία, η οποία είχε και αμφίβολη επιτυχία. Να μην μακρηγορώ…. Χάρη σε αυτήν τη συζήτηση… ένα παιδάκι βρήκε γονείς και ζει σε ένα σπίτι με αγάπη και ζεστασιά!

Θα ήθελα να σημειώσω ότι δεν πρόκειται για προσωπικές ιστορίες, δηλαδή δεν αφορούν εμένα. Απλά έτυχε κάποια στιγμή να τις ακούσω. Βέβαια υπάρχουν δεκάδες άλλες, αλλά νομίζω ότι καταλάβατε τι θέλω να σας μεταφέρω.

Να σας πω και μια δική μου!
Όταν πήγαινα στη σχολή μου, κάπου στα 18 μου… έτρεχα να προλάβω το αστικό… μόλις έφτασα στην πόρτα… γλίστρησα… το λεωφορείο ξεκίνησε… και εγώ βρέθηκα για ελάχιστα δευτερόλεπτα στο δρόμο τους. Ευτυχώς… δύο αφανείς ήρωες της δικής μου ζωής… με άρπαξαν από τα χέρια και μου έσωσαν τη ζωή! ναι! Δεν ξέρω τι θα γινόταν αν αυτοί οι δυο δεν είχαν μπει λαθρεπιβάτες στο τρένο μου εκείνη τη στιγμή! Εύχομαι να είναι καλά και οι δύο και είναι μια ευκαιρία να τους ξαναπώ ένα θερμό «ευχαριστώ»!

Σκεφτείτε για λίγο…. Τι κάνατε στη ζωή σας… πόσοι άνθρωποι μπήκαν στο τρένο σας για κάποιο λόγο… αλλά την κατάλληλη στιγμή; Τι θα κάνατε στην προκειμένη χωρίς αυτούς τους ανθρώπους; Δεν αναρωτιέστε τώρα… που πήγαν όλοι αυτοί; Μήπως ήρθαν και έμειναν στο τρένο, τόσο ώστε να επιτελέσουν κάποιο σκοπό; Κάποιο σχέδιο; Και μόλις η αποστολή τους τελείωσε… απλά κατέβηκαν στον επόμενο σταθμό και δεν τους ξαναείδατε; Μήπως κάποιοι από αυτούς… ήταν οι αφανείς ήρωες της ζωής σας;

Πιστεύω πως κάθε καινούργια γνωριμία, κάθε συνάντηση… δεν γίνεται εντελώς τυχαία! Κάθε άνθρωπος με την παρουσία του επηρεάζει τη ζωή μας. Μια κουβέντα, μια συμβουλή… μια βοήθεια την κατάλληλη στιγμή. Κάποιοι θα μας βοηθήσουν και με την απαράδεκτη συμπεριφορά τους! γιατί άραγε; Για να μας ταρακουνήσουν; Να μας δείξουν τι είναι λάθος και τι σωστό; Ή για να μας πληγώσουν και να πάρουμε ένα μάθημα από αυτούς!;

Κλείνοντας για σήμερα….
Απευθυνόμενη κυρίως σε αυτούς που αισθάνονται αποτυχημένοι… σε αυτούς που αισθάνονται μόνοι και ότι είναι «ένα μεγάλο μηδενικό», θα τους ζητήσω μόλις τελειώσουν την ανάγνωση να κάνουν ένα back up της ζωής τους και να αναρωτηθούν νοερά πως θα ήταν οι ζωές όλων των ανθρώπων που πέρασαν από το τρένο τους, χωρίς την παρουσία τους.

Κάποτε κάποιος είπε: «καλύτερα να μην είχα γεννηθεί»
Όμως η συνείδησή του τον πυροβόλησε με όλα όσα είχε κάνει…. Κάποιον τον γλύτωσε από ένα ατύχημα στο δρόμο… κάποιον άλλον του βρήκε δουλειά… κάποιον τον βοήθησε να περάσει την τάξη! Τι σημασία έχει αν δεν άκουσε ποτέ το «ευχαριστώ», σημασία έχει πως όλα όσα έκανε κάποια στιγμή τα βρήκε μπροστά του, δηλαδή… κάποτε γλύτωσε αυτός από τρακάρισμα, χρειάστηκε βοήθεια…

Για αυτό λοιπόν… η παρουσία όλων σας μας είναι πολύτιμη! Μπορεί να μη γίνατε ή να μη γίναμε ήρωες και διάσημοι… μπορεί να μην αλλάξαμε τη ρότα αυτού του κόσμου…. μα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κάποιους τους επηρεάσαμε, κάποιους τους αλλάξαμε τη ζωή! είμαστε όλοι λίγο – πολύ… οι αφανείς ήρωες για κάποιους άλλους! Όπως και εμείς έχουμε τους δικούς μας!

Η ευγνωμοσύνη για αυτό που είμαστε και για αυτά που ζήσαμε είναι φάρμακο για τη μελαγχολία και μεγαλείο ψυχής!

Σκεφτείτε το!


Για τους αφανείς ήρωες της ζωής μου! γιατί τους φανερούς, τους ξέρω και τους ευγνωνομώ για την παρουσία τους στη ζωή μου!


Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2015

Το άρωμα της ευτυχίας



Οι συγγραφείς, οι ποιητές, οι στιχουργοί… πάντα έγραφαν, γράφουν  και θα γράφουν όταν έχουν έμπνευση! Εγώ πάλι… μιας και δεν ανήκω σε καμιά από τις παραπάνω κατηγορίες…. Γράφω πάντα όταν είμαι χάλια…. Ψυχολογικά εννοώ!

Όταν η ψυχολογία σου πέφτει στα τάρταρα… όταν το σώμα σου πονά, από έναν ανεξήγητο πόνο… τότε γίνεσαι τρωτός! Όταν η ψυχή σου αιμορραγεί… το μυαλό κάνει χιλιάδες μαύρες σκέψεις…. Το μολύβι και το χαρτί γίνονται έρμαιο στα χέρια σου… άλλος γράφει ποιήματα, άλλος ζωγραφίζει… άλλος γράφει τραγούδια. Πόσα από αυτά δεν είναι γραμμένα πάνω σε μια χαρτοπετσέτα… σε ένα κομμάτι εφημερίδας, γιατί… ανάμεσα σε δάκρυα… σε βρισιές καμιά φορά… γεννιούνται τα πιο όμορφα λογοτεχνήματα! Αυτά που ακούμε, που διαβάζουμε όλοι, όταν έχουμε τις μαύρες μας!

Όμως σήμερα είναι κάπως διαφορετικά… σήμερα θέλω να μυρίσω το άρωμα της ευτυχίας! Να ανοίξω την καρδιά μου… και η μυρωδιά από τη μύτη… να πλημμυρίσει την ψυχή μου! ναι… θα προσπαθήσω να κάνω το μυαλό, τα δάχτυλα…. Να τα υποτάξω στη θέλησή μου! θέλω να γράψουν αυτό που λέγεται μέθη …. Όχι από αλκοόλ… αλλά... από το γλυκό… το μεθυστικό άρωμα της ευτυχίας!

Τι να γράψουν τάχα οι άνθρωποι για την ευτυχία; με ποια λόγια να την περιγράψουν; με ποια χρώματα θα ζωγράφιζε κάποιος την ευτυχία;

Μα… γιατί κανείς δεν θέλει να μοιραστεί την ευτυχία του; φοβάται τάχα; Μη και τον πιάσει το κακό μάτι; Ή μήπως τα λόγια περιττεύουν στη χαρά; Γιατί οι άνθρωποι μιλούν μόνο όταν κάτι τους απασχολεί; Όσοι μιλούν βέβαια… γιατί πάντα υπάρχουν και αυτοί… που είτε είναι καλά είτε όχι, ποτέ δε μιλούν!

Όταν πονάς, θυμάσαι στίχους τραγουδιών… παίρνεις ένα χαρτί και γράφεις… ή παίρνεις ένα φίλο… μια φίλη και ανοίγεις την καρδιά σου! Μοιράζεσαι τον πόνο σου!

Όταν γελάς, όταν είσαι χαρούμενος… όταν είσαι ευτυχισμένος… γιατί αποζητάς τη μοναξιά; Μήπως δε θέλεις κανείς να σου το χαλάσει; η μήπως το λεξιλόγιο είναι φτωχό για να περιγράψει αυτό που ζεις; αυτό που νοιώθεις;

Ναι… απόψε νοιώθω την ανάγκη, να σας περιγράψω το πώς είναι να νοιώθεις ευτυχισμένος… να σας  ζωγραφίσω μια εικόνα…. Να τη συνδυάσετε με το άρωμα της ευτυχίας!

Δεν αναφέρομαι στο άρωμα του έρωτα… αυτό, το έχουν περιγράψει με επιτυχία τρανοί λογοτέχνες, ποιητές…. Εγώ θέλω να σας ποτίσω…. Να σας μεθύσω με το άρωμα της ευτυχίας!

Χμμμμ!
Μοιάζει με ένα μπαλκόνι… με θέα τη θάλασσα…. Την ώρα του δειλινού…. Τη θάλασσα ήρεμη, γαλήνια… αυτό που λένε… λάδι. Τον ήλιο να ρίχνει τις τελευταίες του αχτίδες πάνω στη θάλασσα και να δημιουργεί εκείνο το υπέροχο συνονθύλευμα χρωμάτων, που μόνο εκείνος ξέρει να προσφέρει απλόχερα... να βλέπεις χρωματισμένα τα σύννεφα, λουσμένα με ένα φως απόκοσμο... να σου δίνουν την αίσθηση ότι σε αυτά βλέπεις άλλοτε λίμνες, άλλοτε βουνά.... έναν άλλο κόσμο, ζωγραφισμένο... ή ακόμα και παραμυθιένιο!

Γύρω σου υπάρχουν διάφορα λουλούδια που σε μεθούν με το άρωμά τους… ένα γιασεμί…. Γεμίζει την όσφρησή σου με το άρωμά του…. ποτίζει το είναι σου!
Μια βουκαμβίλια… ολάνθιστη… με εκείνα τα υπέροχα φύλλα της που μετατρέπονται σε άνθη… ροζ… βαθύ φούξια… επιχειρεί να εισβάλλει στην ψυχή σου!
Κλείσε τα μάτια μια στιγμή και προσπάθησε να ονειρευτείς την εικόνα….
Δεν ακούγεται τίποτα άλλο…. Εκτός από τα τζιτζίκια… τον όμορφο αυτό ήχο που μόνο τα καλοκαίρια τον ακούς….
Κάθεσαι εκεί… σε μια βαθιά πολυθρόνα… οι αισθήσεις σου…. Η όραση, η ακοή… είναι σε εγρήγορση… προσπαθούν να «τραβήξουν» μια φωτογραφία της στιγμής… μα ο νους…. Ε, αυτός παραλύει….
Κλείνεις τα μάτια και παίρνεις μια βαθιά ανάσα… θέλεις να γεμίσουν τα πνευμόνια σου με το άρωμα της ευτυχίας!

Τι είναι για σένα η ευτυχία; Πως θα την περιέγραφες; Τι αποζητάς από τη ζωή σου για να  νοιώσεις ευτυχισμένος/νη; Τι χρώμα θα έδινες στην ευτυχία; Τι άρωμα θα σου έδινε;

Για μένα ευτυχία είναι….
Να νοιώθω πληρότητα… να νοιώθω γεμάτη! Όπως όταν έχεις φάει το αγαπημένο σου φαγητό και δεν υπάρχει χώρος για τίποτα άλλο! Ούτε για το καλύτερο γλυκό!

Ευτυχία είναι η κατάκτηση ενός στόχου, για τον οποίο μόχθησα! Για μένα αυτή η αίσθηση ισοδυναμεί με την ευδαιμονία! 
Ευτυχία είναι… να σε αγαπούν και να σου το δείχνουν! Αυτό μοιάζει με την αίσθηση του να βρίσκεσαι σε έναν κήπο γεμάτο λουλούδια!
Ευτυχία είναι…. Μια αγκαλιά να σε περιμένει! θυμίζει τη γεύση που έχει το κόκκινο κρασί, που τόσο μου αρέσει!
Ευτυχία είναι…. Τα μάτια του παιδιού σου όταν σε κοιτά με αγάπη και θαυμασμό! Είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί ποτέ να σου κάνουν!!!
Ευτυχία είναι…. Το χέρι σου, όταν οδηγείς…. Είναι όλα τα όμορφα λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν! Γιατί απλά δεν χρειάστηκε!
Ευτυχία είναι η σιωπή…. Όταν την επικοινωνία την έχουν αναλάβει οι καρδιές!

Ευτυχία είναι η κάθε μικρή στιγμή της ζωής μου, που με κάνει να νοιώθω αγάπη!
Κάθε χειρονομία, κάθε κίνηση, που με κάνει να νοιώθω μοναδική… άξια… γυναίκα… μάνα… φίλη… μα πάνω από όλα, κάθε τι που με κάνει να νοιώθω άνθρωπος!

Η ευτυχία έχει το άρωμα του γιασεμιού! Ποτέ δεν το συνηθίζεις… ποτέ δεν το βαριέσαι… και πάντα σε εκπλήσσει ευχάριστα!

Ελπίζω να κατάφερα να σας περιγράψω το πώς είναι να νοιώθει κανείς ευτυχισμένος… ελπίζω να σας έπεισα ότι η ευτυχία δεν είναι κάτι άπιαστο!  δεν είναι ουτοπία! Είναι κάτι που υπάρχει στη ζωή μας, ξεκινά από μέσα μας… και πλημμυρίζει τους γύρω μας! Αρκεί μόνο… να καταλάβετε τι σας κάνει ευτυχισμένους… και… να ανοίξετε την ψυχή σας για να μπορέσει να αντιληφθεί αυτή τη μοναδική αίσθηση!

Για τη νέα χρονιά εύχομαι σε όλους να μεθύσετε από το άρωμα της ευτυχίας!